نام کامل آزمایش: CDX2

نوع نمونه: بلوک پارافینه

موارد رد نمونه: نمونه ناکافی

روش نگهداری نمونه: دمای محیط – کنار حرارت نباشد

دمای انتقال نمونه: دمای محیط

روش انجام آزمایش: IHC

مدت زمان جوابدهی: 5 روزه

CDX2

CDX2 یک فاکتور رونویسی اختصاصی روده از خانواده caudal-type homeobox است که نقش کلیدی در مراحل اولیه رشد روده ایفا می‌کند. این پروتئین در فرآیند تکثیر و تمایز سلول‌های اپیتلیال روده‌ای نقش دارد. روده تنها اندامی است که سطح قابل‌ تشخیصی از پروتئین‌های CDX1 و CDX2 را تولید می‌کند، که این موضوع اهمیت ویژه‌ای به آن می‌بخشد.

الگوی بیان CDX2 در بافت‌ها

CDX-2 به‌طور عمده در سطح پرزها و نواحی کریپت روده بیان می‌شود.

در مقایسه با CDX1، بیان CDX2 تقریباً در تمامی بخش‌های روده در حال رشد (به جز نواحی انتهایی) بسیار قوی‌تر است.

فسفریلاسیون در ناحیه فعال‌سازی CDX-2 می‌تواند عملکرد آن را تغییر داده و الگوهای بیان فضایی متفاوتی در اپی‌تلیوم روده ایجاد کند.

نقش CDX2 در سرطان

کاهش یا فقدان بیان CDX-2 در برخی سرطان‌های کولورکتال با پیشرفت بیماری مرتبط دانسته شده است. همچنین تحقیقات نشان داده‌اند که CDX-2 ممکن است در سرطان معده نیز نقش داشته باشد؛ به‌طوری که سطح بیان mRNA آن از سلول‌های سرطانی با تمایز بالا به سمت سلول‌های با تمایز پایین کاهش می‌یابد.

کاربرد تشخیصی CDX2

CDX2 به‌ عنوان یک نشانگر ایمنی-بافت‌شناسی برای شناسایی آنتی‌ژن‌های خاص در بافت‌های طبیعی و نئوپلاستیک استفاده می‌شود. این مارکر معمولاً در کنار روش‌های هیستوپاتولوژی متداول (غیرایمنی) به کار می‌رود و می‌تواند به تشخیص دقیق‌تر سرطان‌های دستگاه گوارش کمک کند.

آزمایش CDX2 به روش IHC

آزمایش ایمنوهیستوشیمی (IHC) برای CDX-2 یک روش تخصصی آزمایشگاهی است که با استفاده از آنتی‌بادی‌ها، حضور پروتئین CDX-2 را در سلول‌های بافتی بررسی می‌کند. این پروتئین در هسته سلول‌های اپیتلیال روده، از دئودنوم تا رکتوم، وجود دارد و نقش مهمی در رشد و تمایز سلول‌های روده‌ای ایفا می‌کند.

نقش CDX2 در بدن

CDX-2 یک فاکتور رونویسی هومئوباکس است که به شکل گسترده در سلول‌های اپیتلیال طبیعی روده بیان می‌شود؛ از جمله:

  • سلول‌های جذبی (Absorptive cells)
  • سلول‌ های اندوکرین (Endocrine cells)
  • سلول‌های پانت (Paneth cells)

اهمیت بالینی تست CDX2 IHC

تشخیص سرطان‌های معده و کولورکتال: CDX-2 یک مارکر حساس و اختصاصی است که در تشخیص دقیق کارسینوم‌های دستگاه گوارش کاربرد فراوان دارد.

پایش پیشرفت بیماری: بیان CDX2 می‌تواند برای مانیتورینگ روند سرطان و پاسخ به درمان به کار گرفته شود.

تمایز بافتی: این تست به پزشکان کمک می‌کند تا سلول‌های منشأ روده‌ای را از سایر بافت‌ها متمایز کنند.