نوع نمونه: سرم، پلاسما EDTA

حجم نمونه: 1 ml

موارد رد نمونه: هموليز، ايکتريک، ليپميک

روش نگهداری نمونه: 7 روز 8-2 درجه 3 ماه در 20- درجه

دمای انتقال نمونه: سرم فریز

سایر اطلاعات: نياز به ناشتايی دارد، از cimetidine ، Ethanol ، chlorpropamide قبل از نمونه گيری استفاده نشود.

روش انجام آزمایش: CLIA

مدت زمان جوابدهی: 4 روزه

Insulin

انسولین Insulin هورمونی است که توسط سلول های بتا پانکراس ترشح می شود و عمدتاً در متابولیسم کربوهیدرات و حفظ سطح طبیعی گلوکز خون نقش دارد. سطح بالای انسولین سرم می‌ تواند نشان‌دهنده دیابت باشد، در حالی که سطح پایین آن نشان‌دهنده مشکلات پانکراس است. دیابت نوع ۱ (دیابت وابسته به انسولین) ناشی از کمبود انسولین است و دیابت نوع ۲ (دیابت غیر وابسته به انسولین) با مقاومت به انسولین مشخص می‌ شود.

دلایل انجام آزمایش انسولین ناشتا

آزمایش Insulin ناشتا یک ابزار تشخیصی حیاتی برای ارزیابی تولید انسولین و تنظیم قند خون در بدن است. چندین دلیل کلیدی وجود دارد که پزشک ممکن است انجام این آزمایش را توصیه کند:

1. برای تعیین علت هیپوگلیسمی (قند خون پایین) در صورت بروز علائمی مانند لرزش، تعریق، گیجی، ضربان قلب نامنظم و گرسنگی شدید.
2. جهت شناسایی مقاومت به انسولین، وضعیتی که در آن سلول‌های بدن به طور طبیعی به انسولین پاسخ نمی‌دهند و منجر به افزایش سطح قند خون می‌شود.
3. برای غربالگری بیماری ‌هایی مانند پیش‌ دیابت، دیابت و دیابت بارداری و کنترل آنها در صورت تشخیص قبلی.
4. برای نظارت بر درمان دیابت نوع ۲ و تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا فرد نیاز به مصرف انسولین به عنوان بخشی از برنامه درمانی خود دارد یا خیر.
5. جهت تشخیص وجود تومور تولیدکننده انسولین در پانکراس (انسولینوما)، که با سطح بالای انسولین با قند خون پایین نشان داده می‌شود.
6. برای ارزیابی عملکرد پانکراس، از جمله نظارت پس از جراحی ‌هایی مانند پیوند سلول‌ های جزیره‌ای یا برداشتن انسولینوما

لیست پارامترهای مورد بررسی در طول آزمایش ناشتای Insulin

آزمایش Insulin سرم چندین پارامتر کلیدی را برای ارزیابی تولید انسولین و تنظیم گلوکز بدن اندازه‌گیری می‌کند. این موارد عبارتند از:

سطح انسولین: اندازه‌گیری میزان انسولین در خون پس از ناشتایی، به نشان دادن میزان تولید و استفاده بدن از انسولین کمک می‌کند. سطح بالای آن می ‌تواند نشان‌دهنده مقاومت به انسولین، دیابت نوع ۲ یا تومور تولیدکننده انسولین باشد، در حالی که سطح پایین آن ممکن است نشان‌دهنده دیابت نوع ۱ یا پانکراتیت باشد.

سطوح گلوکز خون: گلوکز خون که اغلب همراه با سطح انسولین اندازه‌گیری می ‌شود، به تشخیص شرایطی مانند هیپوگلیسمی، هیپرگلیسمی و مقاومت به انسولین کمک می ‌کند.

سطح پپتید C و پروانسولین: این پیش‌سازهای انسولین به تمایز بین انسولین درون‌زا و برون‌زا کمک می‌کنند. سطح بالا همراه با انسولین بالا و گلوکز پایین می‌تواند نشان‌دهنده انسولینوما باشد.