هپاتیت E

هپاتیت E

هپاتیت E التهاب کبد ناشی از ویروس هپاتیت HEV است. این بیماری اغلب هیچ علامتی ایجاد نمی کند، اما می تواند برخی افراد را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.
برخی از عللی که باعث ابتلا به این ویروس می شوند، مصرف آب آلوده یا غذای تهیه شده توسط آب آلوده است. این ویروس از طریق مدفوع فرد مبتلا به این عفونت وارد آب می شود. علاوه بر این، اگر گوشت های نپخته مانند گوشت خوک یا صدف بخورید، می توانید به این ویروس مبتلا شوید.

بیشتر افراد مبتلا به هپاتیت ای، هیچ علامتی ندارند و بسیاری اصلا متوجه علائم این بیماری نمی شوند. با این حال، برای برخی افراد، این ویروس باعث بیماری شدید یا تبدیل شدن به یک بیماری مزمن می شود، به خصوص اگر سیستم ایمنی آنها سرکوب شده باشد یا پیوند عضو انجام داده باشند.

انواع هپاتیت E

چهار نوع مختلف از ویروس هپاتیت E وجود دارد و همه آنها می توانند باعث هپاتیت E شوند. آنها به عنوان ژنوتیپ های 1، 2، 3 و 4 شناخته می شوند.

ژنوتیپ های 1 و 2 انواع اصلی هستند که بر انسان تاثیر می گذارند.
انواع 3 و 4 در درجه اول در حیواناتی مانند گراز وحشی و گوزن رخ می دهند، اما حیوانات بیماری ایجاد نمی کنند. آنها گاهی اوقات می توانند انسان را آلوده کنند.

علائم و نشانه های هپاتیت E

بسیاری از افراد مبتلا به هپاتیت E یا هیچ علامتی ندارند یا فقط علائم خفیفی دارند. اگر علائم ظاهر شوند، معمولاً حدود 5 تا 6 هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس، ظاهر می شوند. اگرچه این متغیر است، اما علائم می تواند بین 2 تا 10 هفته پس از ابتلا به بیماری ایجاد شوند.

علائم هپاتیت E مشابه سایر انواع هپاتیت و بیماری های کبدی است.

علائم اولیه معمولاً چند روز طول می کشد و می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تب خفیف
• اشتهای کم
• تهوع و استفراغ

سایر علائم می توانند در مدت زمان طولانی تری ایجاد شوند. این علائم می تواند 1 تا 6 هفته طول بکشند. این علائم عبارتند از:

• خارش
• درد و تورم بالای شکم
• زردی
• مدفوع رنگ پریده
• ادرار تیره

درحالی که اکثر افراد در عرض چند هفته از این بیماری بهبود می یابند، برخی از افراد دچار بیماری های شدیدتری مرتبط با ویروس می شوند.

علل و عوامل خطر هپاتیت E

هپاتیت ای می‌تواند در هر جایی رخ دهد و هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد، اما برخی عوامل احتمال ابتلا به آن را بیشتر می‌کنند.

عواملی که خطر ابتلا به هپاتیت E را افزایش می‌دهند:

هپاتیت E در بسیاری از کشورهای مختلف در سراسر جهان شناسایی شده است، اگرچه ژنوتیپ‌های مختلف فقط در مناطق خاصی یافت می‌شوند.

این بیماری در مناطقی با سیستم‌های بهداشتی ضعیف و منابع محدود آب تمیز رایج است.

عفونت با ژنوتیپ‌های 1 و 2 معمولاً از آب آلوده ناشی می‌شود.
در مناطقی که هپاتیت E شایع است، بیشتر افراد 15 تا 40 ساله را تحت تأثیر قرار می‌دهد. کودکان خردسال نیز می‌توانند به آن مبتلا شوند، اما معمولاً تشخیص داده نمی‌شوند، زیرا یا علائم خفیفی دارند یا اصلاً هیچ علامتی ندارند.

بارداری خطر ابتلا به هپاتیت E را افزایش نمی‌دهد، اما عواقب آن می‌تواند برای افراد این گروه بسیار شدیدتر باشد. هپاتیت ای که در سه ماهه سوم بارداری ایجاد می‌شود، می‌تواند منجر به خطر مرگ و میر تا 25 درصد شود.

هپاتیت ای می تواند حتی در مناطقی که دارای آب تمیز هستند، رخ دهد. در این مکان‌ها که به آب تمیز دسترسی دارند، احتمال ابتلا به ژنوتیپ 3 بیشتر است که در برخی از حیوانات وجود دارد. این عفونت می‌تواند پس از مصرف جگر، گوزن، گوشت خوک یا سایر گوشت‌هایی که به طور کامل پخته نشده‌اند، ایجاد شود.

چه کسی بیشتر در معرض خطر بیماری شدید است؟

هپاتیت E می‌تواند شدیدتر باشد یا منجر به عوارض شود اگر فرد:

• باردار باشد، در این صورت ابتلا به هپاتیت ای حاد می‌تواند منجر به خطر مرگ و میر بسیار بالاتر شود.
• سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشد.
• از قبل بیماری کبدی داشته باشد.

عوارض هپاتیت E

این ویروس اغلب خود به خود برطرف می‌شود، اما گاهی اوقات می‌تواند منجر به عوارض زیر شود:

هپاتیت فولمینانت: نسبت کمی بین 0.5 تا 4 درصد از افراد مبتلا به هپاتیت E دچار بیماری شدیدی به نام هپاتیت فولمینانت یا نارسایی حاد کبدی می شوند. این بیماری می‌تواند تهدیدکننده حیات باشد و فرد ممکن است به پیوند کبد نیاز داشته باشد.

هپاتیت E مزمن: گاهی اوقات، هپاتیت ای از بین نمی‌رود، بلکه به یک بیماری طولانی مدت تبدیل می‌شود. در این صورت، خطر آسیب کبدی وجود دارد.

عوارض بارداری: اگر فرد در دوران بارداری به هپاتیت E مبتلا شود، خطر ابتلا به بیماری شدید، از جمله هپاتیت فولمینانت، در او بیشتر است. در واقع، هپاتیت E می‌تواند در 20 تا 25 درصد از زنانی که در سه ماهه آخر بارداری به هپاتیت E مبتلا می‌شوند، کشنده باشد.

عوارض جنینی و نوزادی: ویروس هپاتیت ای همچنین می‌تواند از والدین بیولوژیکی به کودک متولد نشده منتقل شود. این می‌تواند منجر به سقط جنین یا مرگ و میر در نوزاد پس از زایمان شود.

شیردهی: دانشمندان گزارشی از ویروس را در شیر مادر پیدا کرده‌اند، اما هنوز نمی‌دانند که آیا والدین شیرده می‌توانند ویروس را از این طریق منتقل کنند یا خیر.

زردی کلستاتیک: این اتفاق زمانی می‌افتد که بدن نمی‌تواند صفرای ناخواسته را دفع کند. این بیماری می‌تواند منجر به زردی، خارش و سایر علائم شود.

تشخیص

علائم هپاتیت E شبیه به سایر انواع هپاتیت است. اگر در منطقه‌ای بوده‌اید که آب تمیز و بهداشت محدود است، پزشک ممکن است به هپاتیت E مشکوک شود.

برای تأیید وجود HEV، به احتمال زیاد آزمایش خون تجویز می شود. در برخی موارد ممکن است آزمایش مدفوع نیز تجویز شود.

آزمایش‌ های خون تکمیلی برای هپاتیت E

1. آزمایشات اختصاصی:

• Anti-HEV IgM
• Anti-HEV IgG
• HEV RNA (PCR)

2. آزمایشات عمومی عملکرد کبد (Liver Function Tests):

• ALT / AST
• ALP / GGT
• بیلی‌روبین (مستقیم و غیرمستقیم)
• آلبومین و PT/INR

3. آزمایشات افتراقی برای رد سایر علل:

• HBsAg، Anti-HCV، HAV IgM: برای افتراق از هپاتیت A، B، C.
• Autoimmune hepatitis panel: اگر مشکوک به بیماری‌های خودایمنی کبدی باشید.
• آزمایشات توکسیکولوژی: برای رد مسمومیت دارویی یا الکلی.

4. در بیماران خاص

اگر بیمار باردار باشد (هپاتیت E در بارداری می‌تواند شدیدتر باشد):

• مانیتورینگ منظم کبد و انعقاد خون.
• در بیماران با ضعف ایمنی: تست HEV RNA ممکن است الزامی باشد چون آنتی‌بادی‌ها ممکن است پاسخ ندهند.

درمان و گزینه‌ های دارویی

هیچ درمان خاصی برای هپاتیت E وجود ندارد. اکثر موارد بدون مداخله بهبود می‌یابند و درمان در بیمارستان به ندرت لازم است.

پزشک ممکن است به شما توصیه کند استراحت کنید و پیشنهاداتی برای کنترل علائم ارائه دهد. ممکن است لازم باشد از مصرف برخی داروها مانند استامینوفن خودداری کنید، زیرا می‌توانند به کبد آسیب بیشتری وارد کنند.

گزینه‌های دارویی

اگر هپاتیت E به یک بیماری مزمن تبدیل شود، پزشک ممکن است یک داروی ضد ویروسی مانند ریباویرین (ویرازول)، پگ اینترفرون یا هر دو را تجویز کند. ریباویرین به دلیل خطر نقص مادرزادی برای افراد باردار استفاده نمی‌شود.

پیشگیری

اگر در منطقه‌ای هستید که هپاتیت ای شایع است، می‌توانید اقداماتی را برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری انجام دهید. این اقدامات شامل موارد زیر است:

• دست ‌های خود را مرتباً بشویید، به خصوص بعد از استفاده از دستشویی و قبل از صرف غذا.
• در مناطقی که ویروس وجود دارد، فقط آب جوشیده یا بطری بنوشید.
• اگر از تمیز بودن آب مطمئن نیستید، از مصرف یخ و غذاهای خام مانند سالاد خودداری کنید.
• مطمئن شوید که تمام گوشت‌ها کاملاً پخته شده‌اند.
• در صورت وجود واکسن هپاتیت ای، واکسینه شوید.

حضوری: با مراجعه به آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا از خدمات مشاوره ژنتیک بهره‌مند شوید.

مطالب مشابه:

هپاتیت D

هپاتیت C

نارسایی کبد

هپاتیت A