ارتباط سن با سرطان سینه
ارتباط سن با سرطان سینه
سن یکی از عوامل متعدد مرتبط با خطر ابتلا به سرطان سینه است. با افزایش سن، خطر ابتلا به این بیماری افزایش می یابد.
سرطان سینه زمانی ایجاد می شود که سلول های سینه به طور غیر قابل کنترل رشد می کنند و تومور تشکیل می دهند. تومورهای بدخیم می توانند به بافت های اطراف یا حتی به سایر قسمت های بدن گسترش یابند. با این حال، تشخیص و درمان زودهنگام می تواند به جلوگیری از این امر کمک کند.
بنا به اظهارات انجمن سرطان امریکا (ACS)، سرطان سینه شایع ترین نوع سرطان، به غیر از سرطان پوست غیر ملانوم، در زنان است.
داشتن عوامل خطر سرطان سینه می تواند به فرد در تصمیم گیری در مورد غربالگری و عادات سبک زندگی کمک کند.
در این مقاله، به ارتباط سن با سرطان سینه می پردازیم. همچنین در مورد سایر عوامل خطر سرطان سینه و همچنین خطرات و مزایای انجام غربالگری منظم بحث می کنیم.
میانگین سن تشخیص سرطان سینه
خطر ابتلا به سرطان پستان با افزایش سن، افزایش می یابد. با بالا رفتن سن، احتمال بروز تغییرات غیر طبیعی در سلول های افراد بیشتر می شود.
سرطان پستان در زنان بالای 50 سال شایع است. بنا به اظهارات موسسه ملی سرطان (NCI) در خصوص ارتباط سن با سرطان سینه، پزشکان اغلب سرطان سینه را در زنان 55 تا 64 سال تشخیص می دهند.
بر اساس اطلاعات در سال های 2012 تا 2016، میانگین سن تشخیص در زنان مبتلا به سرطان سینه، 64 سال بوده است.
خطر برای گروه های سنی مختلف
اگرچه زنان پس از رسیدن به سن 50 سالگی بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند، اما زنان جوانتر نیز می توانند به این بیماری مبتلا شوند.
طبق آمار گرفته شده، خطر اینکه یک پزشک در 10 سال آینده سرطان سینه را در یک زن تشخیص دهد، به شرح زیر است:
- 0.44 درصد برای افراد 30 ساله
- 1.47 درصد برای افراد 40 ساله
- 2.38 درصد برای افراد 50 ساله
- 3.56 درصد برای افراد 60 ساله
- 3.82 درصد برای افراد 70 ساله
عوامل خطر سرطان سینه
سن تنها یکی از عوامل خطر ابتلا به سرطان سینه است. برخی از عوامل خطر دیگر که افراد نمی توانند کنترل کنند، عبارتند از:
جنسیت
سرطان سینه می تواند هم در مردان و هم در زنان ایجاد شود. با این حال، ACS گزارش می دهد که زنان 100 برابر بیشتر از مردان در معرض ابتلا به این بیماری هستند.
تراکم سینه
سینه ها حاوی بافت چربی و بافت های همبند هستند. این نوع بافت ها در ماموگرافی ها متفاوت نشان داده می شوند. پزشکان سینه هایی را که حاوی بافت های همبند بیشتری نسبت به بافت های چربی هستند، (متراکم ماموگرافی) توصیف می کنند.
زنانی که بافت پستان آنها در ماموگرافی متراکمتر مشاهده می شود، نسبت به همسالان خود با بافت سینه کمتر متراکم، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه هستند.
جهش های ژنتیکی
ژن های BRCA1 و BRCA2 پروتئین هایی را می سازند که در ترمیم DNA در بافت های خاص مانند سینه ها نقش دارند. تغییرات یا جهش ها در این ژن ها می تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
طبق گزارش ACS، زنانی که جهش ژن BRCA1 یا BRCA2 را به ارث می برند، تقریباً 70 درصد احتمال ابتلا به سرطان پستان تا سن 80 سالگی را دارند.
همچنین زنانی که این جهش های ژنتیکی را دارند، بیشتر احتمال دارد که در سنین پایینتر به سرطان پستان مبتلا شوند، مخصوصاً در هر دو سینه. همچنین ممکن است در اینگونه افراد خطر ابتلا به سرطان تخمدان افزایش یابد.
تغییر در تعدادی از ژن های دیگر نیز می تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در فرد افزایش دهد.
سابقه خانوادگی سرطان سینه
داشتن سابقه خانوادگی سرطان سینه، خطر ابتلا به این بیماری را در فرد افزایش می دهد. اگر یک زن یک خویشاوند درجه یک داشته باشد که به سرطان پستان مبتلا شده باشد، خطر ابتلا به این بیماری در او تقریباً دو برابر میشود. اگر دو خویشاوند درجه یک داشته باشد که به این بیماری مبتلا شدهاند، خطر ابتلا سه برابر می شود. بستگان درجه یک شامل والدین، خواهر و برادر و فرزندان هستند و می توانند شامل مردان نیز باشند.
گروه ویژه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده، آزمایش ژنتیک را برای زنانی که سابقه خانوادگی سرطان سینه، تخمدان، لوله فالوپ یا صفاقی دارند، توصیه میکند.
سابقه قاعدگی و تناسلی
چرخه قاعدگی سطح هورمون های جنسی زنانه استروژن و پروژسترون را در بدن افزایش می دهد.
شروع قاعدگی در سنین پایین تر یا یائسگی در سنین بالاتر، قرار گرفتن بدن در معرض این هورمون ها را افزایش می دهد که می تواند خطر ابتلا به سرطان پستان را در فرد افزایش دهد.
کسانی که دوره قاعدگی خود را قبل از 12 سالگی شروع می کنند و کسانی که پس از 55 سالگی یائسه می شوند، خطر ابتلا به سرطان سینه در آنها افزایش می یابد.
زنانی که هرگز زایمان کامل نداشتند، و کسانی که اولین بارداری کامل خود را پس از 30 سالگی داشتند، طبق گزارش NCI، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه هستند.
درمان با دی اتیل استیل بسترول
دی اتیل استیل بسترول دارویی است که پزشکان بین سال های ۱۹۴۰ تا ۱۹۷۱ برای جلوگیری از سقط جنین به برخی از زنان باردار تجویز می کردند. زنانی که در دوران بارداری این دارو را مصرف می کردند و هر فرزندی که به دنیا می آوردند، خطر ابتلا به سرطان پستان کمی بیشتر داشتند.
سابقه شخصی بیماری سینه
زنانی که قبلاً سرطان سینه داستند، در معرض خطر ابتلا به سرطان سینه دوم، چه در سینه دیگر و چه در قسمت دیگر از همان سینه، هستند. این با بازگشت سرطان اول متفاوت است.
داشتن سابقه شخصی برخی از بیماری های غیر سرطانی سینه، می تواند خطر ابتلا به سرطان سینه را در فرد افزایش دهد. این موارد می تواند شامل بیماری هایی مانند هیپرپلازی آتیپیک، کارسینوم لوبولار درجا و کارسینوم داکتال درجا باشد.
داشتن سابقه پرتودرمانی
زنانی که قبل از 30 سالگی تحت درمان پرتودرمانی قفسه سینه یا سینه ها، مانند لنفوم هوچکین، قرار گرفتند، احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان پستان دارند.
این خطر با افزایش سن متفاوت است و در افرادی که در دوران نوجوانی تحت پرتودرمانی قرار گرفتند، بیشترین میزان را دارد. بنا به اظهارات ACS در خصوص ارتباط سن با سرطان سینه، به نظر نمی رسد که پرتودرمانی پس از 40 سالگی خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهد.
عوامل خطر سبک زندگی در سرطان سینه
تعدادی از عوامل سبک زندگی می توانند خطر ابتلا به سرطان سینه را در افراد افزایش دهند. آگاهی از این عوامل می تواند به آنها در کاهش خطر ابتلا به سرطان پستان کمک کند.
این عوامل سبک زندگی عبارتند از:
کم تحرکی: عدم فعالیت بدنی خطر ابتلا به سرطان سینه را در فرد افزایش می دهد. ورزش منظم ممکن است به کاهش این خطر کمک کند.
مصرف هورمون ها: برخی از انواع درمان های جایگزینی هورمون و کنترل بارداری هورمونی ممکن است خطر ابتلا به سرطان پستان را افزایش دهند. یافتن جایگزین های غیر هورمونی ممکن است احتمال ابتلا به این بیماری را در فرد کاهش دهد.
اضافه وزن پس از یائسگی: پس از یائسگی، افرادی که اضافه وزن دارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان پستان هستند. حفظ وزن سالم ممکن است به کاهش خطر ابتلا به این بیماری کمک کند.
مصرف الکل: بنا به اظهارات ACS، بین مصرف الکل و خطر ابتلا به سرطان سینه ارتباط وجود دارد. هرچه فرد بیشتر الکل بنوشد، خطر ابتلا به آن بیشتر می شود. بنابراین، مصرف کمتر الکل ممکن است خطر ابتلا به سرطان پستان و همچنین برخی از انواع دیگر سرطان را کاهش دهد.
چه کسانی باید غربالگری سرطان سینه انجام دهند؟
تحقیقات نشان دادند در خصوص ارتباط سن با سرطان سینه، زنان 50 تا 74 ساله که در معرض خطر متوسط ابتلا به سرطان سینه هستند، باید هر 2 سال یکبار غربالگری انجام دهند.
افراد 40 تا 49 ساله، به ویژه افرادی که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان پستان هستند، باید در مورد خطرات و مزایای غربالگری منظم با پزشک خود صحبت کنند.
پزشکان معمولاً از ماموگرافی برای غربالگری افراد مبتلا به سرطان پستان استفاده می کنند. ماموگرافی نوعی عکس برداری با اشعه ایکس از سینه است که می تواند به تشخیص زودهنگام سرطان سینه، قبل از شروع علائم، کمک کند.
سایر معاینات موجود برای افرادی که در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان پستان هستند، عبارتند از:
- اسکن MRI سینه
- معاینه بالینی سینه، که در آن پزشک با معاینه سینه به صورت فیزیکی، توده ها و تغییرات در سینه را بررسی می کند.
خطرات و مزایای غربالگری سرطان سینه
هم خطرات و هم مزایایی در ارتباط با غربالگری منظم سرطان پستان وجود دارد. بسیاری از افراد نتیجه میگیرند که مزایای آن بر خطرات آن غلبه دارد، اما انجام غربالگری یک تصمیم شخصی است.
خطرات غربالگری سرطان پستان عبارتند از:
مثبت کاذب: مثبت کاذب زمانی رخ می دهد که نتیجه آزمایش به اشتباه نشان دهد فرد مبتلا به سرطان است. مثبت کاذب می تواند آزمایش های تکمیلی را ضروری کند که ممکن است باعث اضطراب شود و می تواند پرهزینه و زمانبر باشد.
درمان بیش از حد: برخی از سرطان ها خوشخیم هستند و علائم یا مشکلات دیگری ایجاد نمی کنند. درمان این نوع سرطان ها، درمان بیش از حد نامیده می شود و می تواند منجر به عوارض جانبی، هزینه و غیره شود.
منفی کاذب: منفی کاذب زمانی رخ می دهد که نتیجه آزمایش وجود سرطان را نشان ندهد. منفی کاذب می تواند تشخیص و درمان را به تأخیر بیندازد.
مزیت اصلی انجام غربالگری منظم این است که احتمال تشخیص سرطان پستان را در مراحل اولیه آن افزایش می دهد. تشخیص زودهنگام، درمان سرطان پستان را مؤثرتر می کند که می تواند دیدگاه فرد را بهبود بخشد.
نتیجه گیری
همانطور که گفتیم، با افزایش سن، خطر ابتلا به سرطان پستان افزایش می یابد. پزشکان معمولاً سرطان سینه را در زنان بالای 50 سال تشخیص می دهند.
با این حال، عوامل بسیار دیگری نیز وجود دارند که می توانند بر خطر ابتلا به سرطان سینه در فرد تأثیر بگذارند.
فرد هیچ کنترلی بر برخی از عوامل خطر، مانند سابقه خانوادگی و ژنتیک، ندارد. با این حال، تعدادی از عوامل سبک زندگی – از جمله مصرف الکل و میزان فعالیت بدنی – نیز وجود دارند که افراد می توانند برای کاهش خطر ابتلا به این بیماری، آنها را انجام دهند.
افراد می توانند در مورد عوامل خطر ابتلا به سرطان سینه با پزشک مشورت کنند، که می تواند در مورد خطرات و مزایای انجام غربالگری منظم مشاوره دهد.
مطالب مشابه:
