کمبود لیتیوم، عامل پنهان ابتلا به آلزایمر؟
کمبود لیتیوم، عامل پنهان ابتلا به آلزایمر؟
تاریخ انتشار: ۸ شهریور ۱۴۰۴
منبع: دانشکده پزشکی هاروارد
تحقیقات جدید دانشمندان دانشکده پزشکی هاروارد نشان میدهد که لیتیوم، یک عنصر طبیعی در مغز، ممکن است نقشی حیاتی در حفاظت از عملکرد مغز و جلوگیری از آلزایمر داشته باشد. این مطالعه که نتایج آن در نشریه Nature منتشر شد، برای اولین بار نشان میدهد که کاهش سطح لیتیوم میتواند نخستین جرقه تغییرات مغزی مرتبط با اختلال حافظه و بیماری آلزایمر باشد.
پژوهشگران دریافتند که پلاکهای آمیلوئید – که یکی از ویژگیهای بارز آلزایمر هستند – با لیتیوم پیوند برقرار میکنند. بنابراین باعث کاهش سطح آن در مغز میشوند. این کاهش لیتیوم، عملکرد تمام سلولهای اصلی مغزی را تحت تأثیر قرار می دهد. همچنین در مدلهای حیوانی به شکل تغییرات مشابه آلزایمر، از جمله از دست رفتن حافظه، مشاهده شد.
نکته مهم:
نکته قابل توجه، کشف ترکیبات جدید لیتیوم است که از اتصال به پلاکهای آمیلوئید جلوگیری میکنند. آزمایش این ترکیبات در موشها نشان داد که میتوانند آسیبهای مغزی مرتبط با آلزایمر را معکوس، حافظه را بازیابی و سلولهای مغزی را از تخریب محافظت کنند. این در دوزی بسیار پایینتر از مقادیر مورد استفاده در درمانهای روانپزشکی انجام شده است.
این یافتهها نه تنها نظریههای قدیمی درباره شروع آلزایمر را یکپارچه میکند، بلکه راهی تازه برای تشخیص زودهنگام، پیشگیری و درمان ارائه میدهد. پیش از این، تمرکز درمانها بر یک هدف خاص مانند آمیلوئید بتا یا تاو بود. اما نتایج جدید نشان میدهد که لیتیوم میتواند یک مسیر جامع برای مقابله با بیماری فراهم کند.
تحقیقات بر روی نمونههای مغزی انسان و آزمایشهای حیوانی همچنین نشان دادند که نگهداشتن سطح پایدار لیتیوم در دوران جوانی میتواند از بروز آلزایمر جلوگیری کند و مکمل درمانی بالقوهای برای افراد در معرض خطر باشد.
با وجود اینکه این نتایج هنوز در انسان باید از طریق آزمایشهای بالینی تأیید شود، دانشمندان امیدوارند که روزی بتوانند با استفاده از ترکیبات لیتیوم که از اتصال به پلاکها اجتناب میکنند، روند پیشرفت آلزایمر را نه تنها کند، بلکه معکوس کنند.
بنا به اظهارات بروس یانکنر، استاد ژنتیک و علوم عصبی هاروارد:
“امید من این است که لیتیوم بتواند اثرات بنیادیتر از درمانهای ضد آمیلوئید یا ضد تاو داشته باشد. همچنین کاهش شناختی را نه تنها کاهش دهد بلکه بازگرداند و کیفیت زندگی بیماران را بهبود ببخشد.”
منبع: sciencedaily
