اورتریت

اورتریت

اورتریت التهاب و تورم مجرای ادراری است که می تواند باعث درد یا سایر مشکلات ادراری شود. این بیماری نوعی عفونت دستگاه ادراری (UTI) است که معمولاً توسط باکتری یا ویروس منتقله از راه جنسی، ایجاد می شود. یک ماده محرک شیمیایی یا وسیله ای، مانند استفاده از کاتتر، نیز می تواند آن را تحریک کند.
ارگانیسمی که باعث اورتریت می شود، می تواند از طریق رابطه جنسی بدون محافظت، منتقل گردد.

علائم اورتریت

هم مردان و هم زنان می توانند به اورتریت مبتلا شوند، اما علائم آنها کمی متفاوت است.

علائم در زنان:

• ترشحات غیرمعمول واژن
• درد لگن وشکم
• درد هنگام مقاربت
• ادرار مکرر
• تب و لرز
• خارش ناحیه تناسلی

علائم در مردان:

• تب
• خون در ادرار یا مایع منی
• انزال دردناک
• ترشحات آلت تناسلی
• احساس سوزش هنگام ادرار
• خارش، حساسیت یا تورم در آلت تناسلی
• بزرگ شدن غدد لنفاوی در ناحیه کشاله ران

چه عللی باعث اورتریت می شود؟

بیشتر موارد اورتریت زمانی اتفاق می افتد که باکتری ها وارد مجرای ادرار می شوند. اورتریت باکتریایی، می تواند یا اورتریت گنوکوکی (که اغلب توسط نایسریا گونوره ایجاد می شود) یا اورتریت غیرگنوکوکی (NGU) باشد که توسط کلامیدیا تراکوماتیس یا مایکوپلاسما ژنیتالیوم (M. genitalium) ایجاد می شود.

عفونت سوزاک و کلامیدیا اغلب با هم رخ می‌دهند. کلامیدیا یکی از شایع‌ترین عفونت‌های مقاربتی (STI) است که هم مردان و هم زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

علل ویروسی اورتریت شامل ویروس هرپس سیمپلکس و سیتومگالوویروس است.

اورتریت همچنین می‌تواند ناشی از موارد زیر باشد:

• مالش یا فشار ناشی از رابطه جنسی یا استفاده از لباس‌ های تنگ
• فعالیت‌هایی مانند اسب سواری یا دوچرخه سواری
• حساسیت به مواد شیمیایی مورد استفاده در ژل‌ها، صابون‌ها، کرم‌ها یا فوم‌های ضدبارداری و اسپرم‌کش‌ها
• آسیبی که ممکن است در اثر استفاده از کاتتر ایجاد شود.

عوامل خطر ابتلا به اورتریت

• جوانان، افراد 20 تا 24 ساله بیشترین احتمال ابتلا به اورتریت را دارند.
• داشتن رابطه جنسی محافظت نشده.
• مردانی که با مردان رابطه جنسی دارند.
• داشتن شرکای جنسی متعدد.

این عفونت همیشه از طریق رابطه جنسی منتقل نمی‌شود، اما فردی که شرکای جنسی متعددی دارد، خطر بیشتری برای ابتلا به آن دارد.

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDCTrusted Source) توصیه می‌کنند که هر کسی که اورتریت تایید شده یا مشکوک دارد، آزمایش سوزاک و کلامیدیا را نیز انجام دهد. این امر به افراد این امکان را می‌دهد که شریک زندگی خود را که ممکن است نیاز به آزمایش و درمان داشته باشد، مطلع کنند.

عوارض اورتریت

عوارض‌های احتمالی در مردان عبارتند از:

• مشکلات باروری
• تورم آلت تناسلی
• آبسه‌های اطراف مجرای ادرار – عفونت مجرای ادرار و بافت‌های اطراف مجرای ادرار که می‌توانند تهدیدکننده حیات باشند.
• تنگی ‌های پس از التهاب مجرای ادرار – تنگ شدن مجرای ادرار به دلیل التهاب و زخم
• لنفانژیت آلت تناسلی
• اپیدیدیمیت
• پروکتیت

عوارض اورتریت در زنان

عوارض‌های این عفونت در زنان شامل افزایش خطر ابتلا به بیماری التهابی لگن است که می‌تواند منجر به ناباروری و سایر مشکلات شود.

هنگامی که اورتریت ناشی از عفونت کلامیدیا در زنان باشد، عوارض ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• بارداری خارج رحمی
• پروکتیت
• سندرم فیتز-هیو-کورتیس
• لنفوگرانولوم ونروم – تورم غدد لنفاوی در ناحیه تناسلی که منجر به زخم یا برآمدگی می‌شود
• تنگی مجرای ادرار
• فیستول

عوارض اورتریت در بارداری

ابتلا به اورتریت در دوران بارداری ممکن است منجر به عوارضی برای فرد باردار و جنین شود. نوزادان ممکن است دچار مشکلات چشمی و ذات‌الریه شوند.

تشخیص

تشخیص اورتریت برای مردان و زنان به رویکردهای متفاوتی نیاز دارد.

مردان

برای مردان، پزشک معمولاً شکم، کیسه بیضه، آلت تناسلی و مثانه را از نظر هرگونه تورم یا ترشح معاینه می‌کند.
پزشک ممکن است سعی کند نمونه‌ای از ترشحات را برای معاینه زیر میکروسکوپ جمع‌آوری کند. همچنین آنها ممکن است آزمایش ادرار را تجویز کنند.

زنان

زنان ممکن است معاینه شکم و لگن داشته باشند تا حساسیت مجرای ادرار و پایین شکم بررسی شود. پزشک همچنین نمونه‌هایی از ترشحات واژن را جمع‌آوری می‌کند و علاوه بر این ممکن است آزمایش ادرار را درخواست کند.

آزمایشات خون تکمیلی برای اورتریت:

1. CBC (شمارش کامل سلول ‌های خونی)

بررسی تعداد گلبول ‌های سفید (WBC) برای تشخیص وجود التهاب یا عفونت سیستمیک.

بالا بودن WBC نشانه عفونت فعال است.

2. CRP (پروتئین واکنشی C)

شاخص غیر اختصاصی التهاب.

افزایش آن می‌تواند نشانه وجود التهاب یا عفونت باکتریایی باشد.

3. ESR (سرعت رسوب گلبول‌های قرمز)

مانند CRP، برای بررسی وجود التهاب مزمن یا تحت حاد.

4. آزمایشات سرولوژیک برای بیماری ‌های مقاربتی (STD/STI)

HIV (ویروس نقص ایمنی انسانی)

Syphilis (سفلیس) – تست VDRL یا RPR

HBsAg و Anti-HCV (برای بررسی هپاتیت B و C)

در صورت نیاز: IgM و IgG برای ویروس HSV (تبخال تناسلی)

5. PCR از خون برای عوامل خاص (در صورت شک قوی بالینی)

برای Chlamydia trachomatis یا Neisseria gonorrhoeae، در صورتی که آزمایش مستقیم ادرار یا ترشحات امکان‌پذیر نباشد یا منفی باشد ولی علائم باقی باشند.

نکته:

برای تشخیص دقیق اورتریت، معمولاً آزمایش ادرار و نمونه‌گیری از ترشحات مجرا برای PCR مهم‌تر هستند. ولی آزمایش‌ های خون برای بررسی عفونت سیستمیک، عوارض و بیماری ‌های همزمان ضروری‌اند.

درمان اورتریت

درمان به علت اصلی عفونت بستگی دارد. اگر فردی عفونت باکتریایی داشته باشد، پزشک ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند، مانند:

• داکسی سایکلین
• آزیترومایسین
• مترونیدازول
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، که می‌تواند میل به ادرار کردن و تکرر ادرار را کاهش دهد.

نحوه پیشگیری از اورتریت

برخی از راه‌های مؤثر برای پیشگیری از این عفونت عبارتند از:

• استفاده از وسایل محافظتی در طول رابطه جنسی واژینال یا مقعدی
• اجتناب از مواد شیمیایی که می‌توانند مجرای ادرار را تحریک کنند، مانند مواد شوینده یا اسپرم‌کش‌ها
• رعایت بهداشت خوب دستگاه تناسلی

نتیجه گیری

در نهایت، اورتریت التهاب مجرای ادرار است که می‌تواند باعث درد، تورم و سوزش در مردان و زنان شود.
شایع‌ترین علت اورتریت عفونت باکتریایی است، اما مالش طولانی مدت، تماس با مواد محرک یا آسیب نیز می‌تواند باعث آن شود.
درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها معمولاً در رفع اورتریت مؤثر است. اگر علائم بهبود نیافت، فرد باید با پزشک مشورت کند، زیرا ممکن است بیماری دیگری در این امر نقش داشته باشد.

حضوری: با مراجعه به آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا از خدمات مشاوره ژنتیک بهره‌مند شوید.

مطالب مشابه:

عفونت ادراری (UTI)

عفونت کلامیدیا

بیماری‌های مقاربتی STDs

واژینیت