هپاتیت D

هپاتیت D

هپاتیت D التهاب کبد است که معمولاً در نتیجه عفونت ویروسی رخ می دهد. پنج نوع اصلی هپاتیت وجود دارد که هپاتیت A, B, C, E ,D نامیده می شوند. هر نوع هپاتیت علل متفاوتی دارد.
افراد می توانند از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن فرد مبتلا به هپاتیت D مبتلا شوند. با این حال، آنها فقط در صورتی می توانند به این ویروس مبتلا شوند، که از قبل به عفونت هپاتیت B مبتلا باشند.

هپاتیت D چیست؟

هپاتیت D که گاهی اوقات افراد آن را هپاتیت دلتا می نامند، یک عفونت ویروسی است که به دلیل ویروس HDV رخ می دهد و باعث التهاب کبد می شود.

علت هپاتیت D

افراد از طریق تماس با ویروس موجود در مایعات بدن افراد آلوده به Hepatitis D مبتلا می‌شوند. با این حال، فرد فقط در صورتی می‌تواند به این هپاتیت مبتلا شود که از قبل به هپاتیت B مبتلا باشد، زیرا HDV از ویروس هپاتیت B برای تکثیر استفاده می‌کند.

موقعیت ‌هایی که ممکن است فرد با مایعات بدن فرد مبتلا تماس پیدا کند عبارتند از:

• استفاده مشترک از سوزن ‌های تزریق
• رابطه جنسی محافظت نشده
• تماس خونی
• در طول زایمان
• استفاده از تجهیزات پزشکی یا دارویی غیر استریل

افراد نمی‌توانند از طریق فعالیت‌ها یا انواع تماس‌ های زیر به ویروس مبتلا شوند:

• سرفه یا عطسه
• نشستن در کنار کسی
• بغل کردن
• دست دادن
• استفاده مشترک از ظروف غذاخوری
• همچنین ابتلا به هپاتیت D از طریق غذا یا نوشیدنی امکان‌پذیر نیست.

افرادی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به Hepatitis D هستند عبارتند از:

• هپاتیت B دارند
• واکسن هپاتیت B را دریافت نکرده‌اند
• مواد مخدر تزریق می‌کنند
• رابطه جنسی محافظت نشده با چندین شریک جنسی دارند
• در کشور یا شهری زندگی می‌کنند که هپاتیت D شیوع بیشتری دارد

علائم هپاتیت D

افراد ممکن است به هپاتیت D حاد یا مزمن یا هر دو مبتلا شوند.

افراد مبتلا به هپاتیت D حاد ممکن است علائم زیر را داشته باشند:

• خستگی
• بی اشتهایی
• درد در قسمت بالای شکم سمت راست، روی کبد
• ادرار تیره
• مدفوع روشن
• حالت تهوع
• استفراغ
• یرقان

همچنین افراد مبتلا به Hepatitis D مزمن ممکن است حتی پس از سال ها زندگی با ویروس، هیچ علامتی را متوجه نشوند.

با این حال، با گذشت زمان، ممکن است علائمی از عوارض عفونت، مانند آسیب شدید به کبد، را مشاهده کنند. علائم و نشانه های آسیب کبدی عبارتند از:

• خستگی
• کاهش وزن بدون دلیل
• ضعف
• خارش پوست
• تورم شکم
• تورم مچ پا
• یرقان

تشخیص

پزشک قبل از تشخیص هپاتیت D، معاینه فیزیکی انجام می‌دهد و شرح حال پزشکی کاملی از بیمار می‌گیرد. آنها هرگونه علائمی را که فرد تجربه می‌کند و هرگونه عوامل خطری را که فرد برای هپاتیت D دارد، در نظر می‌گیرند.

پزشک ممکن است علائم آسیب کبدی مانند تورم در شکم یا سایر قسمت‌های بدن را بررسی کند.

آزمایش خون می‌تواند نشان دهد که آیا فرد به Hepatitis D مبتلا است یا خیر. پزشک همچنین ممکن است آزمایش‌ هایی را برای بررسی سلامت کبد انجام دهد. این آزمایش ‌ها ممکن است شامل سونوگرافی، بیوپسی یا هر دو باشد.

مهم‌ترین آزمایشات تکمیلی هپاتیت D

1. آزمایش‌های سرولوژیک (Serology Tests)

HDV IgM:
نشان‌دهنده عفونت حاد یا فعال ویروس HDV.

HDV IgG:
بیانگر عفونت گذشته یا مزمن.

HDAg (آنتی‌ژن ویروس HDV):
در مراحل اولیه عفونت قابل شناسایی است.

2. آزمایش مولکولی (PCR)

HDV RNA (PCR):
حساس‌ترین روش برای تشخیص عفونت فعال و بررسی میزان تکثیر ویروس.

کمک به افتراق عفونت حاد از مزمن

پایش پاسخ به درمان

3. آزمایش‌های تکمیلی کبدی

آزمایش عملکرد کبد (LFTs):
شامل AST، ALT، بیلی‌روبین و آلکالن فسفاتاز برای بررسی آسیب کبدی.

آلبومین و PT/INR:
جهت ارزیابی عملکرد سنتتیک کبد.

4. آزمایش‌های افتراقی و همراه

HBsAg و Anti-HBc: برای تأیید همراهی با هپاتیت B

HBV DNA (PCR): جهت بررسی شدت هم‌زمانی عفونت HBV و HDV

5. بررسی‌های تکمیلی پیشرفته

الاستوگرافی (FibroScan): برای اندازه‌گیری فیبروز و سیروز کبدی

بیوپسی کبد: در موارد خاص برای تعیین شدت آسیب بافتی

درمان هپاتیت D

در حال حاضر هیچ درمانی برای Hepatitis D وجود ندارد، اما درمان می‌تواند به افراد در کنترل این بیماری کمک کند.
برای افراد مبتلا به هپاتیت D مزمن، پزشک اغلب دارویی به نام اینترفرون آلفای پگیله شده تجویز می‌کند که خطر بدتر شدن بیماری را کاهش می‌دهد. افراد معمولاً این دارو را حداقل به مدت 48 هفته مصرف می‌کنند.

افراد مبتلا به این عفونت ممکن است به درمان هپاتیت B نیز نیاز داشته باشند. درمان هپاتیت B شامل داروهای ضد ویروسی و داروهای تعدیل کننده سیستم ایمنی است. این داروها به سیستم ایمنی بدن کمک می‌کنند تا با ویروس مبارزه کند.

اگر افراد مبتلا به هپاتیت D مزمن باشند که منجر به عوارض می‌شود، ممکن است برای محدود کردن آسیب کبدی به درمان نیاز داشته باشند. در موارد شدید آسیب کبدی یا نارسایی کبد، ممکن است پیوند کبد ضروری باشد.

آیا ممکن است با وجود انواع دیگر هپاتیت، به هپاتیت D مبتلا شد؟

افراد فقط در صورت ابتلا به هپاتیت B می‌توانند به Hepatitis D مبتلا شوند. تقریباً 5٪ از افراد مبتلا به هپاتیت B به هپاتیت D نیز آلوده می‌شوند.
افراد می‌توانند واکسن هپاتیت B را برای محافظت از خود در برابر هپاتیت B و D دریافت کنند.

انواع دیگر هپاتیت علل متفاوتی دارند، بنابراین ممکن است فرد انواع دیگری نیز داشته باشد. افراد می‌توانند از طریق غذا یا آب آلوده به هپاتیت A یا E مبتلا شوند، در حالی که می‌توانند از طریق تماس مستقیم با خون آلوده به هپاتیت C مبتلا شوند.

عوارض

عفونت ‌های حاد هپاتیت D می‌توانند به کبد آسیب برسانند و گاهی اوقات می‌توانند باعث نارسایی حاد کبد شوند، اگرچه این مورد نادر است.

عفونت‌ های مزمن Hepatitis D می‌توانند باعث موارد زیر شوند:

• سیروز کبدی
• نارسایی کبد
• سرطان کبد

علائم این عوارض می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• خونریزی یا کبودی آسان
• تورم پاها یا مچ پا به دلیل احتباس آب
• زرد شدن پوست یا چشم‌ها
• خارش شدید
• کاهش وزن بی‌دلیل

درمان عوارض شامل مصرف داروهای ضد ویروسی است که برای جلوگیری از آسیب بیشتر ویروس به کبد عمل می‌کند. اجتناب از الکل و حفظ سبک زندگی سالم نیز می‌تواند به محدود کردن آسیب کمک کند.

اگر هپاتیت D مزمن باعث سرطان کبد شود، درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• پرتودرمانی برای از بین بردن سلول ‌های سرطانی
• جراحی برای برداشتن قسمت سرطانی کبد
• ایمونوتراپی برای کمک به سیستم ایمنی در مبارزه با سلول ‌های سرطانی
• شیمی درمانی
• پیوند کبد

تشخیص زودهنگام سرطان کبد احتمال درمان موفقیت‌آمیز را افزایش می‌دهد.

اگر افراد دچار نارسایی کبد شوند، به این معنی است که کبد قادر به عملکرد صحیح نیست و به پیوند کبد نیاز خواهند داشت.

درمان زودهنگام هپاتیت D و B به کاهش خطر ابتلا به عوارض ناشی از عفونت‌ها کمک می‌کند.

نتیجه گیری

Hepatitis D یک عفونت ویروسی جدی کبد است. نوع حاد این عفونت می‌تواند باعث آسیب کبدی شود، اگرچه به ندرت منجر به شرایط شدید می‌شود. هپاتیت D مزمن می‌تواند منجر به عوارضی از جمله سیروز، سرطان کبد یا نارسایی کبد شود.
اگرچه هیچ درمانی برای Hepatitis D وجود ندارد، اما افراد می‌توانند برای جلوگیری از بدتر شدن بیماری دارو مصرف کنند. آنها همچنین ممکن است به درمان هپاتیت B نیاز داشته باشند.
پزشک به فرد مبتلا به این بیماری توصیه می‌کند که از مصرف الکل خودداری کند و سبک زندگی سالمی را برای کمک به بهبود کبد حفظ کند. سبک زندگی سالم شامل تغذیه خوب و ورزش منظم است.

معاینه ‌های منظم و نظارت بر علائم به پزشک کمک می‌کند تا عوارض را در مراحل اولیه شناسایی کرده و شانس درمان موفقیت‌آمیز را افزایش دهد.
افراد می‌توانند با دریافت واکسن هپاتیت B از ابتلا به Hepatitis D جلوگیری کنند، زیرا ابتلا به هپاتیت D تنها در صورتی امکان‌پذیر است که فرد از قبل به هپاتیت B مبتلا باشد.

مطالب مشابه:

هپاتیت B

نارسایی کبد

تست های عملکرد کبد

بیماری های عفونی