آزمایش کم‌خونی و فقرآهن | آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا

آهن یکی از مواد معدنی ضروری بدن است که نقش مهمی در رشد، عملکرد طبیعی اندام‌ها و تولید سلول‌های خونی دارد. کم‌خونی فقر آهن زمانی رخ می‌دهد که بدن به‌ دلیل کمبود آهن، قادر به ساخت تعداد کافی از گلبول‌های قرمز سالم نباشد.

بدن از آهن برای ساخت ترکیبات حیاتی مانند هموگلوبین و میوگلوبین استفاده می‌کند. این دو پروتئین در گلبول‌های قرمز حضور دارند و وظیفه‌ی انتقال اکسیژن به بافت‌ها و اندام‌های مختلف را بر عهده دارند. علاوه‌ بر ‌این، آهن در تولید برخی هورمون‌ها نیز نقش دارد.

میزان نیاز روزانه بدن به آهن به سن و جنس بستگی دارد. به‌ طور میانگین:

• مردان بالغ روزانه به حدود 8 میلی‌گرم آهن نیاز دارند.
• زنان در سنین باروری به حدود 18 میلی‌گرم آهن در روز نیاز دارند.
• پس از 51 سالگی، میزان نیاز زنان نیز به حدود 8 میلی‌گرم در روز کاهش می‌یابد.

در مراحل اولیه، کم‌خونی فقر آهن ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. اما با پیشرفت بیماری، نشانه‌هایی مانند خستگی، رنگ‌پریدگی پوست، شکنندگی ناخن‌ها، تنگی نفس یا ضربان نامنظم قلب بروز می‌کند.

برای تشخیص دقیق این نوع کم‌خونی، پزشک معمولاً از آزمایش‌های خون تخصصی استفاده می‌کند تا میزان آهن، هموگلوبین و سایر فاکتورهای مرتبط را بررسی کند. انجام این آزمایش‌ها کمک می‌کند علت اصلی کمبود آهن مشخص شده و درمان مناسب آغاز شود.

علائم کم‌خونی فقرآهن چیست؟

کم‌خونی فقر آهن زمانی ایجاد می‌شود که بدن نتواند به اندازه کافی گلبول قرمز سالم تولید کند و در نتیجه، اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها کاهش می‌یابد. این وضعیت می‌تواند علائم متنوعی در بدن ایجاد کند که شدت آن‌ها بسته به میزان کمبود آهن متفاوت است.

از جمله علائم شایع کم‌خونی فقر آهن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• رنگ‌پریدگی پوست یا زردی خفیف چهره
• خستگی مزمن و احساس ضعف بی‌دلیل
• تنگی نفس یا درد قفسه سینه به‌ ویژه هنگام فعالیت
• ضربان سریع قلب (تپش قلب) یا احساس “کوبش” در گوش‌ها
• سرگیجه، سبکی سر یا سردرد، به‌ خصوص پس از فعالیت
• ریزش مو یا شکنندگی ناخن‌ها
• زبان صاف یا دردناک
• اختلال در خواب یا بی‌خوابی
• احساس سرمای شدید در دست و پاها (عدم تحمل سرما)
• میل غیرطبیعی به مصرف مواد غیرخوراکی مانند یخ یا خاک (پیکوفاژی)

بروز همزمان چند مورد از این علائم می‌تواند نشانه‌ای از کم‌خونی فقر آهن باشد و نیاز به بررسی آزمایشگاهی دارد.

علل و عوامل خطر کم‌خونی فقر آهن

کم‌خونی فقر آهن زمانی رخ می‌دهد که بدن آهن کافی دریافت نمی‌کند یا مقدار زیادی از آهن را از دست می‌دهد. در نتیجه، بدن نمی‌تواند به میزان لازم هموگلوبین تولید کند.

هموگلوبین بخشی از گلبول‌های قرمز خون است که مسئول انتقال اکسیژن در سراسر بدن می‌باشد.

از مهم‌ترین علل کمبود آهن و کم‌خونی فقر آهن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

1- از دست دادن خون (خونریزی)

از آن‌جا که آهن در گلبول‌های قرمز وجود دارد، خونریزی باعث کاهش سطح آهن در بدن می‌شود.

قاعدگی‌های شدید یکی از شایع‌ترین علل کم‌خونی در زنان است.

خونریزی‌های داخلی آهسته نیز می‌تواند عامل کم‌خونی باشد؛ مانند زخم معده، پولیپ روده، فتق هیاتال یا سرطان کولورکتال.

مصرف طولانی‌مدت داروهای مسکن بدون نسخه مانند آسپرین، ایبوپروفن (Advil, Motrin) یا ناپروکسن (Aleve) ممکن است باعث خونریزی داخلی و در نتیجه کاهش آهن شود.

2- دریافت ناکافی آهن از رژیم غذایی

بدن آهن مورد نیاز خود را از غذا دریافت می‌کند. اگر رژیم غذایی فاقد منابع غنی از آهن باشد، به ‌تدریج کمبود ایجاد می‌شود.

منابع غذایی سرشار از آهن عبارت‌اند از:

گوشت قرمز، جگر، مرغ، تخم ‌مرغ، ماهی، سبزیجات برگ ‌سبز (مانند اسفناج و کلم) و غلات غنی ‌شده با آهن.

نوزادان و کودکان نیز باید آهن کافی از رژیم غذایی خود دریافت کنند تا دچار کم‌خونی نشوند.

3- اختلال در جذب آهن

جذب آهن در روده کوچک انجام می‌شود. در برخی بیماری‌های گوارشی مانند سلیاک (عدم تحمل گلوتن)، جذب آهن مختل می‌شود. همچنین، عمل‌های جراحی روده یا بای ‌پس معده نیز می‌توانند باعث کاهش جذب آهن شوند.

4- بارداری

در دوران بارداری، بدن برای رشد جنین و افزایش حجم خون، به آهن بیشتری نیاز دارد. در صورتی ‌که مادر باردار مکمل آهن مصرف نکند، احتمال بروز کم‌خونی بسیار زیاد است.

چه کسانی در معرض کم‌خونی فقر آهن هستند؟

کمبود آهن یکی از شایع‌ترین مشکلات تغذیه‌ای در جهان است و می‌تواند افراد زیادی را در سنین مختلف درگیر کند. این کمبود بیشتر در زنان و افرادی که رژیم غذایی کم‌آهن دارند مشاهده می‌شود. گروه‌های زیر بیش از دیگران در معرض خطر ابتلا به کم‌خونی فقر آهن قرار دارند:

1- زنان در سنین باروری

زنانی که قاعدگی‌های سنگین یا طولانی‌مدت دارند، بیشتر در معرض کمبود آهن هستند، زیرا در هر دوره‌ی قاعدگی مقدار قابل توجهی خون و آهن از بدن دفع می‌شود.

2- زنان باردار، شیرده یا تازه‌زا

در دوران بارداری و شیردهی، نیاز بدن به آهن افزایش می‌یابد تا از رشد جنین و سلامت مادر حمایت شود. اگر دریافت آهن کافی نباشد، احتمال بروز کم‌خونی زیاد است.

3- افرادی که جراحی سنگین یا آسیب جسمی داشته‌اند

عمل‌های جراحی بزرگ یا از دست دادن زیاد خون بر اثر جراحت می‌تواند موجب کاهش ذخایر آهن بدن شود و منجر به کم‌خونی گردد.

4- مبتلایان به بیماری‌های گوارشی

افرادی که به مشکلات گوارشی مانند بیماری سلیاک، کولیت زخمی (Ulcerative Colitis) یا بیماری کرون (Crohn’s Disease) دچارند، ممکن است آهن را به‌درستی جذب نکنند.

5- افراد مبتلا به زخم معده (Peptic Ulcer)

زخم‌های گوارشی می‌توانند باعث خونریزی مزمن داخلی شوند و به‌ مرور سطح آهن بدن را کاهش دهند.

6- افرادی که داروهای ضد اسید مصرف می‌کنند

داروهای ضداسید (مانند آنتی‌اسیدها و مهارکننده‌های پمپ پروتون) باعث کاهش اسید معده می‌شوند. از آنجا که جذب آهن به اسید معده وابسته است، مصرف مداوم این داروها می‌تواند خطر کم‌خونی را افزایش دهد.

7- افرادی که جراحی چاقی انجام داده‌اند

افرادی که تحت عمل‌های کاهش وزن مانند بای ‌پس معده قرار گرفته‌اند، معمولاً جذب آهن کمتری دارند، زیرا بخش‌هایی از دستگاه گوارش که در جذب آهن نقش دارند، دور زده می‌شود.

8- گیاه‌خواران و وگان‌ها

در رژیم‌های گیاه‌خواری یا وگان، منابع حیوانی آهن وجود ندارد. هرچند برخی سبزیجات و حبوبات سرشار از آهن هستند، اما جذب آهن گیاهی بسیار کمتر از آهن حیوانی است.

9- کودکان مصرف‌کننده زیاد شیر گاو

کودکانی که روزانه بیش از 470 تا 700 میلی‌لیتر شیر گاو می‌نوشند، بیشتر در معرض کمبود آهن قرار دارند، زیرا:

• شیر گاو آهن بسیار کمی دارد
• جذب آهن غذایی را کاهش می‌دهد
• و ممکن است باعث تحریک دیواره روده و خونریزی خفیف مزمن شود.

آزمایش‌های تشخیصی برای کم‌خونی فقر آهن

پزشک برای تشخیص دقیق کم‌خونی فقر آهن، از آزمایش خون استفاده می‌کند که معمولاً شامل شمارش کامل سلول‌های خونی (CBC) و چند آزمایش تکمیلی است. این تست‌ها میزان آهن، فریتین، ظرفیت اتصال آهن (TIBC) و ترانسفرین را بررسی می‌کنند.

1- آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی (CBC)

آزمایش CBC یا Complete Blood Count یکی از مهم‌ترین تست‌های خونی است که برای ارزیابی سلامت کلی خون انجام می‌شود. این آزمایش اطلاعات جامعی در مورد اجزای اصلی خون ارائه می‌دهد، از جمله:

تعداد گلبول‌های قرمز (RBC): سلول‌هایی که وظیفه‌ی حمل اکسیژن در بدن را دارند.

تعداد گلبول‌های سفید (WBC): سلول‌هایی که با عفونت‌ها مبارزه می‌کنند.

هموگلوبین (Hemoglobin): پروتئینی در گلبول‌های قرمز که اکسیژن را به بافت‌ها منتقل می‌کند.

هماتوکریت (Hematocrit): درصد حجم گلبول‌های قرمز نسبت به کل خون.

پلاکت‌ها (Platelets): سلول‌هایی که در فرآیند لخته شدن خون نقش دارند.

حجم متوسط گلبول قرمز (MCV): اندازه‌ی میانگین گلبول‌های قرمز خون را نشان می‌دهد.

اگر در نتیجه آزمایش تعداد گلبول‌های قرمز کمتر از حد طبیعی باشد، ممکن است نشان‌دهنده‌ کم‌خونی فقر آهن باشد.

با این حال، آزمایش CBC به ‌تنهایی برای تأیید تشخیص کافی نیست و معمولاً باید با آزمایش‌های تکمیلی همراه باشد.

2- آزمایش آهن سرم (Serum Iron Test)

آزمایش آهن سرم میزان آهن موجود در خون را اندازه‌گیری می‌کند. پایین بودن سطح آهن در این تست می‌تواند نشانه‌ای از کمبود آهن در بدن باشد.

نتیجه این آزمایش معمولاً بر حسب میکرومول در لیتر (μmol/L) گزارش می‌شود. پزشکان اغلب برای بررسی دقیق‌تر علت کمبود آهن، این تست را همراه با سایر آزمایش‌ها مانند فریتین سرم، TIBC (ظرفیت کل اتصال آهن) و سطح ترانسفرین انجام می‌دهند.

3- آزمایش فریتین (Ferritin Test)

فریتین پروتئینی است که آهن را در بدن ذخیره می‌کند. آزمایش فریتین خون میزان این پروتئین را اندازه‌گیری کرده و اطلاعات دقیقی درباره‌ میزان ذخایر آهن بدن ارائه می‌دهد.

کاهش سطح فریتین نشان‌دهنده‌ پایین بودن ذخایر آهن و در نتیجه کمبود آهن یا کم‌خونی فقر آهن است.

میزان فریتین معمولاً بر حسب میکروگرم در لیتر (µg/L) گزارش می‌شود.

این آزمایش یکی از مطمئن‌ترین روش‌ها برای تشخیص اولیه کمبود آهن در بدن محسوب می‌شود.

4- آزمایش ظرفیت کل اتصال آهن (TIBC)

آزمایش TIBC یا Total Iron Binding Capacity برای ارزیابی مقدار آهن موجود در خون و ظرفیت اتصال آهن به پروتئین‌ها انجام می‌شود.

در این تست معمولاً سطح ترانسفرین (پروتئینی که آهن را در خون حمل می‌کند) نیز بررسی می‌شود.

بالا بودن سطح TIBC معمولاً نشانه‌ کمبود آهن در بدن است.

در مقابل، پایین بودن آن ممکن است در برخی انواع دیگر کم‌خونی، مانند کم‌خونی ناشی از تخریب گلبول‌های قرمز مشاهده شود.

5- آزمایش گیرنده محلول ترانسفرین (sTfR Test)

آهن از طریق پروتئینی به نام ترانسفرین (Transferrin) وارد سلول‌ها می‌شود. زمانی که سطح آهن در بدن کاهش پیدا می‌کند، بدن به ‌طور طبیعی میزان ترانسفرین را افزایش می‌دهد تا جذب آهن موجود را بهبود دهد.

آزمایش گیرنده محلول ترانسفرین (sTfR) میزان این گیرنده‌ها را در خون اندازه‌گیری می‌کند.

بالا بودن سطح sTfR معمولاً نشانه‌ای از کم‌خونی فقر آهن است و می‌تواند به پزشک کمک کند تا شدت کمبود آهن را دقیق‌تر ارزیابی کند.

6- اسمیر محیطی خون (Peripheral Smear)

در آزمایش اسمیر محیطی خون، مقدار کمی از نمونه خون روی لام قرار گرفته و زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود.

در افراد مبتلا به کم‌خونی فقر آهن، گلبول‌های قرمز معمولاً کوچک‌تر و رنگ‌پریده‌تر از حالت طبیعی ظاهر می‌شوند.

این بررسی به پزشک کمک می‌کند تا نوع و شدت کم‌خونی را دقیق‌تر تشخیص دهد.

سایر آزمایشات تشخیصی کم‌خونی فقرآهن

آزمایش خون تنها بخشی از روند تشخیص کم‌خونی فقر آهن است. پزشکان ممکن است برای شناسایی علت زمینه‌ای کم‌خونی، از روش‌های دیگر نیز استفاده کنند، از جمله:

معاینه فیزیکی: بررسی سلامت پوست، مو و ناخن‌ها و ارزیابی علائمی مانند تنگی نفس یا ضربان نامنظم قلب.

آزمایش‌های تکمیلی:

• بررسی وجود خون در مدفوع یا ادرار برای تشخیص خونریزی داخلی
• آزمایش برای عفونت هلیکوباکتر پیلوری (H. pylori)
• بررسی سلامت دستگاه گوارش
• ارزیابی مشکلات رحمی یا قاعدگی غیرطبیعی در خانم‌ها
• بررسی اختلالات ژنتیکی یا بیماری‌های التهابی مزمن
• سنجش سطح ویتامین‌های گروه B که در ساخت گلبول قرمز نقش دارند

آمادگی پیش از انجام آزمایش

برای به ‌دست‌آمدن نتیجه دقیق‌تر، رعایت چند نکته پیش از انجام آزمایش ضروری است:

• در صورت لزوم و طبق توصیه پزشک باید 8 تا 12 ساعت ناشتا باشید، از مصرف غذا یا نوشیدنی چند ساعت قبل از آزمایش خودداری کنید.
• اگر ناشتا بودن لازم نیست، 1 تا 2 ساعت قبل از آزمایش غذای سبک بخورید تا از احساس ضعف یا سرگیجه جلوگیری شود.
• آب کافی بنوشید تا نمونه‌گیری آسان‌تر انجام شود.
• لباس آستین‌کوتاه یا راحت بپوشید تا دسترسی به بازو برای خون‌گیری آسان‌تر باشد.
• زودتر از زمان تعیین ‌شده به محل آزمایش برسید تا فرم‌ها و مدارک لازم را کامل کنید.
• کارت شناسایی و بیمه خود را همراه داشته باشید.
• اگر هنگام خون‌گیری استرس دارید، با کارشناس آزمایشگاه صحبت کنید؛ می‌توانید در وضعیت درازکش آزمایش انجام دهید تا احساس بهتری داشته باشید.

روش‌های درمان کم‌خونی فقر آهن

درمان معمولاً شامل دو بخش است:

• رفع علت اصلی کمبود آهن
• جبران ذخایر آهن بدن با مصرف مکمل یا درمان دارویی

رژیم غذایی سرشار از آهن

مصرف خوراکی‌های غنی از آهن نقش مهمی در بهبود کم‌خونی دارد، از جمله:

• گوشت قرمز (به‌ ویژه جگر گاو یا گوسفند)
• مرغ و بوقلمون (گوشت تیره یا جگر)
• ماهی و صدف، ساردین، آنچوی
• سبزیجات برگ‌دار سبز مانند کلم بروکلی، اسفناج و کلم پیچ
• حبوبات مانند نخود، لوبیا، عدس و باقالی
• غلات، برنج و ماکارونی‌های غنی ‌شده با آهن

مکمل‌های دارویی آهن

افرادی که دچار کم‌خونی فقر آهن هستند معمولاً به دوز بالاتری از آهن نسبت به آنچه در مولتی‌ویتامین‌ها وجود دارد، نیاز دارند.

مقدار مورد نیاز معمولاً 150 تا 200 میلی‌گرم آهن المنتال در روز (یا حدود 2 تا 5 میلی‌گرم به‌ ازای هر کیلوگرم وزن بدن) است.

بهتر است مکمل آهن یک روز در میان یا روزانه یک‌بار مصرف شود تا جذب بهتر انجام گیرد.

ویتامین C جذب آهن را افزایش می‌دهد؛ مصرف 250 میلی‌گرم ویتامین C همراه با آهن توصیه می‌شود.

نکته:

قرص‌های آهن پوشش‌دار (Enteric-coated) ممکن است جذب ضعیف‌تری داشته باشند چون آهن در ابتدای روده کوچک (دئودنوم و ژژنوم) جذب می‌شود.

اگر از داروهای ضداسید استفاده می‌کنید، مکمل آهن را 2 ساعت قبل یا 4 ساعت بعد از آن مصرف کنید.

عوارض احتمالی مکمل آهن: تهوع، دل‌درد، یبوست، اسهال، استفراغ یا تیره شدن رنگ مدفوع.

تزریق وریدی آهن (IV Iron)

در مواردی که بدن نتواند آهن خوراکی را جذب کند یا کم‌خونی شدید باشد، پزشک ممکن است تزریق وریدی آهن را تجویز کند.

این روش برای بیماران با شرایط زیر مفید است:

• جذب ضعیف آهن در دستگاه گوارش
• از دست دادن خون مزمن
• تحمل نداشتن قرص‌های آهن
• دریافت هم‌زمان اریتروپوئتین (هورمون محرک تولید گلبول قرمز)
• رایج‌ترین ترکیبات تزریقی آهن شامل Iron sucrose، Ferric gluconate و Iron dextran هستند.

در برخی موارد، قبل از تزریق ممکن است تست حساسیت انجام شود تا از واکنش آلرژیک جلوگیری شود.

تزریق خون (Transfusion)

در بیماران با کم‌خونی شدید یا خونریزی فعال، ممکن است تزریق گلبول قرمز انجام شود تا علائم فوری مانند تنگی نفس، ضعف شدید یا درد قفسه سینه برطرف شود.

اما باید توجه داشت که تزریق خون تنها به‌ طور موقت علائم را کاهش می‌دهد و علت اصلی کم‌خونی باید شناسایی و درمان شود.

پیشگیری از کم‌خونی و فقرآهن

در بسیاری از موارد، کم‌خونی فقر آهن قابل پیشگیری است.

رعایت یک رژیم غذایی متعادل و سرشار از آهن می‌تواند از بروز این نوع کم‌خونی جلوگیری کند.

رژیم غذایی متعادل و غنی از آهن

مصرف منظم مواد غذایی حاوی آهن، مانند گوشت قرمز، جگر، مرغ، ماهی، سبزیجات برگ‌سبز (اسفناج، کلم بروکلی، کلم‌پیچ)، حبوبات (عدس، لوبیا، نخود) و غلات غنی‌شده با آهن، به حفظ سطح طبیعی آهن خون کمک می‌کند.

مصرف مکمل آهن با تجویز پزشک

در افرادی که از طریق تغذیه، آهن کافی دریافت نمی‌کنند – مانند زنان باردار، شیرده یا دارای قاعدگی سنگین – ممکن است پزشک مکمل آهن را تجویز کند.

نکته مهم این است که مصرف خودسرانه آهن می‌تواند مضر باشد، زیرا مقادیر بالای آهن ممکن است باعث آسیب به کبد و سایر اندام‌ها شود. بنابراین، مکمل آهن باید فقط طبق تجویز پزشک مصرف شود.

نکته کلیدی:

برای پیشگیری مؤثر از کم‌خونی فقر آهن، بهتر است به ‌صورت دوره‌ای آزمایش خون (CBC و Ferritin) انجام دهید تا سطح آهن و ذخایر بدن به‌ طور دقیق بررسی شود.

در آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا می‌توانید این آزمایش‌ها را به ‌صورت دقیق و با نمونه‌گیری آسان در منزل یا مرکز آزمایشگاه انجام دهید.

نمونه‌ گیری در منزل برای آزمایش کم‌خونی فقرآهن در آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا

آزمایشگاه پاتوبیولوژی و ژنتیک اوستا برای رفاه حال بیماران خود، سامانه نمونه‌گیری در منزل را راه‌اندازی کرده است. از طریق این خدمت، افرادی که امکان مراجعه حضوری به آزمایشگاه را ندارند، می‌توانند به‌ راحتی از خدماتی مانند آزمایش خون در منزل تهران، آزمایش کم‌خونی در منزل تهران و آزمایش چکاپ کامل در تهران بهره‌مند شوند.

جمع‌بندی

کم‌خونی فقر آهن زمانی ایجاد می‌شود که بدن نتواند مقدار کافی آهن برای تولید گلبول‌های قرمز سالم تأمین کند.

پزشکان از ترکیب چندین آزمایش مانند آزمایش CBC، فریتین، TIBC، اسمیر محیطی و sTfR برای تشخیص دقیق نوع و علت کم‌خونی استفاده می‌کنند.

در بسیاری از موارد، افزایش مصرف آهن از طریق رژیم غذایی یا مکمل‌ها می‌تواند مشکل را برطرف کند، اما در برخی بیماران نیاز به درمان علت زمینه‌ای مانند خونریزی داخلی یا مشکلات گوارشی وجود دارد.

پیگیری منظم و همکاری با پزشک یا آزمایشگاه، بهترین راه برای تشخیص به ‌موقع و درمان مؤثر کم‌خونی فقر آهن است.

مطالب مشابه:

علائم کم خونی شدید

آزمایش هموگلوبین؛ کم خونی چگونه تشخیص داده می شود؟

کم خونی پرنیشیوز

کم خونی سلول داسی شکل: علل، علائم و درمان

منبع: medicalnewstoday – hematology – hoacny – mayoclinic

نحوه تعیین وقت مشاوره در آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا

برای دریافت مشاوره تخصصی در زمینه آزمایش کم‌خونی و فقر آهن، می‌توانید از خدمات مشاوره حضوری و تلفنی
آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا بهره‌مند شوید. مشاوران آزمایشگاه با بررسی نتایج آزمایش‌های خونی مانند
CBC، فریتین (Ferritin)، TIBC و هموگلوبین (Hemoglobin)
به شما کمک می‌کنند تا علت کم‌خونی یا کمبود آهن به‌درستی شناسایی شده و بهترین روش درمانی انتخاب گردد.

نحوه ملاقات حضوری

افراد می‌توانند با مراجعه حضوری به آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا در تهران، از خدمات
مشاوره ژنتیک و تفسیر نتایج آزمایش‌های خون بهره‌مند شوند.
در این مرکز، متخصصان مجرب آزمایشگاهی ضمن بررسی سوابق پزشکی و علائم بالینی شما،
راهنمایی‌های لازم را برای انجام آزمایش‌های تکمیلی و انتخاب روش درمان مناسب ارائه می‌دهند.

همچنین در صورت تمایل، می‌توانید از خدمات نمونه‌گیری در منزل استفاده کنید تا بدون نیاز به مراجعه حضوری،
نمونه‌گیری خون و آزمایش کم‌خونی فقر آهن شما در منزل انجام شود.

برای رزرو وقت مشاوره یا هماهنگی نمونه‌گیری، کافی است با شماره‌های درج‌شده در سایت آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا تماس بگیرید یا از طریق فرم آنلاین نوبت‌دهی اقدام کنید.

موقعیت آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا روی نقشه تهران

آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا در تهران، واقع در خیابان ولیعصر – خیابان مطهری – نبش خیابان لارستان، آماده ارائه خدمات آزمایشگاهی تخصصی به ساکنین منطقه ۶ تهران و سایر نقاط شهر است.
این مرکز با استفاده از تجهیزات مدرن، دقت، سرعت و رضایت بیماران را در اولویت قرار داده است.