آیا فیبروم رحم باعث ناباروری می شود؟
آیا فیبروم رحم باعث ناباروری می شود؟
فیبروم های رحمی تودههای غیرسرطانی هستند که روی دیواره داخلی یا خارجی رحم رشد میکنند. این تودهها از یک سلول عضلانی ساده شروع شده و با تکثیر سلولی، به تودههایی با اندازههای متفاوت تبدیل میشوند؛ از اندازه یک نخود گرفته تا بزرگتر از یک طالبی.
فیبرومها میتوانند شکل و اندازه رحم را تغییر دهند و در برخی موارد داخل حفره رحم برجسته شوند. در حالیکه بارداری در حضور فیبرومها امکانپذیر است، بعضی شرایط میتواند منجر به ناباروری یا بروز مشکلاتی در طول بارداری شود.
علائم فیبروم رحمی
برخی زنان هیچ علامتی ندارند، اما در صورت بروز علائم، شایعترین آنها عبارتاند از:
- خونریزی شدید یا طولانی در دوران قاعدگی
- خونریزی میاندورهای
- کمخونی (Anemia)
- دردهای شدید قاعدگی
- درد در پایین کمر یا هنگام رابطه جنسی
- تکرر ادرار
- ناباروری یا سقطهای مکرر جنین
آیا فیبروم رحم باعث ناباروری می شود؟
فیبرومهای رحمی میتوانند با مکانیسمهای مختلفی مانع باروری شوند، از جمله:
- تغییر شکل دهانه رحم و کاهش ورود اسپرم به رحم.
- تغییر شکل رحم و اختلال در حرکت اسپرم یا جنین.
- انسداد لولههای فالوپ و جلوگیری از رسیدن اسپرم به تخمک.
- کاهش ضخامت یا تغییر اندازه آندومتر (پوشش داخلی رحم).
- اختلال در خونرسانی به رحم و عدم امکان لانهگزینی صحیح جنین.
اهمیت اندازه و محل فیبرومها
- فیبرومهایی که روی دیواره بیرونی رحم رشد میکنند، معمولاً بر باروری تأثیری ندارند.
- فیبرومهای داخل حفره رحم یا درون دیواره عضلانی بیشتر باعث مشکلات باروری میشوند.
- فیبروم های بزرگتر از 6 سانتیمتر میتوانند خطر ناباروری را افزایش دهند.
- فیبرومهای دهانه رحم (Cervical fibroids) ممکن است با تغییر شکل دهانه رحم، مانع ورود اسپرم به رحم شوند.
- فیبرومهای بزرگ یا متعدد میتوانند شکل رحم را تغییر دهند و مانع لانهگزینی جنین شوند.
- در برخی موارد، فیبرومها لولههای فالوپ را مسدود کرده و مانع ملاقات اسپرم و تخمک میشوند.
فیبروم و بارداری
حدود 12% از زنان در دوران بارداری فیبروم دارند. بیشتر موارد بدون عارضه هستند، اما اگر فیبرومها رشد کنند، معمولاً در سه ماهه اول بارداری اتفاق میافتد. رشد فیبرومها نیازمند خونرسانی بیشتر است و میتواند اکسیژن و مواد مغذی مورد نیاز جنین را کاهش دهد. این وضعیت ممکن است منجر به سقط جنین، زایمان زودرس یا تغییر وضعیت جنین شود. فیبرومهای بزرگ همچنین میتوانند لزوم زایمان سزارین را افزایش دهند.
روشهای درمان فیبروم
درمان دارویی موقت با هورمونها: کوچک کردن فیبروم و آمادهسازی شرایط برای بارداری.
جراحی کمتهاجمی (میومکتومی): حذف فیبرومها با روشهای پیشرفته و حفظ رحم برای امکان بارداری.
هیسترکتومی: در زنانی که از سن باروری گذشتهاند یا فیبرومها علائم شدید و درد مزمن ایجاد میکنند، برداشتن کامل رحم و فیبرومها گزینه درمانی است.
نتیجه گیری
فیبروم های رحمی اغلب خوشخیم و بیخطر هستند، اما در برخی موارد میتوانند مانع بارداری یا موجب مشکلاتی در دوران حاملگی شوند. تشخیص دقیق محل و اندازه فیبرومها توسط پزشک متخصص و انتخاب روش درمانی مناسب، کلید اصلی حفظ باروری و داشتن یک بارداری سالم است.
مطالب مشابه:
منبع: womenspelvicsurgery – newayfertility
