ساعت کاری: شنبه تا چهارشنبه 7 صبح الی 19:00 عصر - پنجشنبه‌ها 7 صبح الی 17 عصر

لنفوم معده

لنفوم معده

لنفوم معده

لنفوم معده

لنفوم معده (Gastric lymphoma) زمانی اتفاق می افتد که سلول های سرطانی در بافت لنفاوی معده ایجاد می شوند. خطر ابتلا به این بیماری می تواند با عفونت های هلیکوباکتر پیلوری و سایر بیماری ها مانند بیماری سلیاک افزایش یابد.
این بیماری 5 درصد از نئوپلاسم ها یا رشد غیر طبیعی در معده را تشکیل می دهد. اگرچه این بیماری نادر است، اما در صورت وجود، تشخیص و درمان به موقع این بیماری می تواند از عوارض بالقوه و تهدیدکننده جلوگیری کند.

لنفوم معده چیست؟

لنفوم یک اصطلاح پزشکی برای سلول های سرطانی است که از بافت لنفاوی منشأ می گیرند که این بافت های لنفاوی در سراسر بدن قرار دارند. این بیماری به طور خاص، در بافت های لنفاوی واقع در معده رخ می دهد.
لنفوم اولیه معده به سرطانی گفته می‌شود که مستقیماً از بافت‌های لنفاوی موجود در معده منشأ می‌گیرد، نه اینکه از اندام یا ناحیه‌ای دیگر به معده گسترش یافته باشد. این نوع لنفوم، شایع‌ترین شکل لنفوم خارج‌گره‌ای (Extranodal) محسوب می‌شود و در اغلب موارد، از نوع لنفوم غیر هوچکین (Non-Hodgkin Lymphoma) است.

طبق گزارش سازمان ملی اختلالات نادر، حدود ۹۰٪ از افراد مبتلا به لنفوم اولیه معده یا لنفوم معده بافت لنفاوی مرتبط با مخاط (MALT) یا لنفوم سلول B بزرگ منتشر (DLBCL) معده دارند.

علائم لنفوم معده چیست؟

افراد مبتلا به این بیماری معمولاً علائمی دارند که غیر اختصاصی هستند. تشخیص اینکه فقط از روی علائم، آنها به لنفوم معده مبتلا هستند، غیرممکن است.

علائم شایع می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • گرفتگی عضلات شکم
  • احساس سیری سریع
  • حالت تهوع و استفراغ
  • سوء هاضمه

چه عواملی باعث لنفوم معده می شود؟

دو علت شایع این نوع لنفوم عبارتند از:

  • خطا در تولید گلبول‌های سفید خون
  • تبدیل یک گلبول سفید خون به یک سلول سرطانی

التهاب مزمن ناشی از شرایط و بیماری‌های مختلف نیز باعث می‌شود سیستم ایمنی بدن دائماً فعال باشد. این امر همچنین ممکن است در ایجاد لنفوم غیر هوچکین نقش داشته باشد.

عوامل خطر

  • عفونت هلیکوباکتر پیلوری
  • HIV
  • ویروس هپاتیت B
  • بیماری سلیاک
  • ویروس اپشتین بار
  • بیماری التهابی روده
  • داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
  • سابقه خانوادگی سرطان و سیگار نیز می‌توانند احتمال جهش‌های سرطانی در DNA فرد را افزایش دهند.

تشخیص

برای تشخیص لنفوم معده، پزشک ممکن است با معاینه فیزیکی و آزمایش خون شروع کند. آنها ممکن است برای درک بهتر از آنچه در بدن بیمار اتفاق می‌افتد، درخواست شمارش کامل خون و آزمایش لاکتات دهیدروژناز کنند.
پزشک همچنین ممکن است آندوسکوپی را برای تعیین بهتر علت هرگونه علائم، توصیه کند.
همچنین ممکن است پزشک از بیمار بخواهد یک کپسول کوچک به اندازه قرص که حاوی یک دوربین است را ببلعید. آنها ممکن است در طول این روش مایعات یا نمونه‌های سلولی را برای بیوپسی خارج کنند.

لنفوم معده

مهم‌ترین آزمایشات خون در این زمینه عبارتند از:

شمارش کامل سلول‌های خونی (CBC)

بررسی هموگلوبین، گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها می‌تواند به شناسایی کم‌خونی، عفونت یا اختلالات خونی ناشی از بیماری کمک کند.

LDH (لاکتات دهیدروژناز)

افزایش سطح LDH ممکن است نشان‌دهنده فعالیت و شدت بیماری لنفوم باشد.

آزمایش‌های عملکرد کبد و کلیه (LFT و BUN/Cr)

برای بررسی سلامت اندام‌های حیاتی به‌ویژه پیش از شروع درمان‌هایی مانند شیمی‌درمانی ضروری است.

بررسی نشانگرهای التهابی (ESR و CRP)

این شاخص‌ها می‌توانند میزان التهاب سیستمیک ناشی از لنفوم را نشان دهند.

آزمایش ویروس HIV و هپاتیت

در برخی بیماران انجام این تست‌ها ضروری است، زیرا وجود عفونت‌های زمینه‌ای می‌تواند در بروز یا شدت لنفوم مؤثر باشد.

آزمایش‌های مربوط به Helicobacter pylori

چون برخی موارد لنفوم معده (مخصوصاً نوع MALT) با عفونت مزمن هلیکوباکتر پیلوری مرتبط هستند، بررسی این باکتری از طریق آزمایش خون یا تست تنفسی اهمیت دارد.

اگر این بیماری شناسایی شود، پزشک معمولاً برای مرحله‌بندی آن به آزمایش‌های تصویربرداری نیاز دارد. برای انجام این کار، آنها ممکن است موارد زیر را درخواست کنند:

  • سونوگرافی
  • سی تی اسکن یا ام آر آی
  • اسکن PET

پزشکان همچنین معمولاً به عنوان بخشی از فرآیند تشخیص، آزمایش هلیکوباکتر پیلوری را انجام می‌دهند، زیرا این باکتری اغلب در افراد مبتلا به لنفوم معده یافت می‌شود و می‌تواند در ایجاد این بیماری نقش داشته باشد. اگر هلیکوباکتر پیلوری مشخص شود، از بین بردن آن بخشی از درمان محسوب می شود.

درمان

پزشکان هنگام ارائه توصیه درمانی، سن، محل، مرحله سرطان و سلامت کلی شما را در نظر می‌گیرد. پزشکان معمولاً افراد مبتلا به لنفوم معده را با ترکیبی از موارد زیر درمان می‌کنند:

  • جراحی
  • شیمی درمانی
  • پرتودرمانی
  • داروهای هدفمند

نتیجه گیری

اگر بدون دلیل مشخصی دچار درد معده، حالت تهوع یا استفراغ شدید، حتماً به پزشک مراجعه کنید. آنها می‌توانند به تشخیص علت دقیق، چه لنفوم معده، چه عفونت یا بیماری دیگر، کمک کنند.

لنفوم معده یک بیماری نادر است و تشخیص آن صرفاً بر اساس علائم آن می‌تواند دشوار باشد. هنگامی که پزشک لنفوم معده را تشخیص دهد، آن را مرحله‌بندی می‌کند تا به تعیین بهترین برنامه درمانی کمک کند، که ممکن است شامل درمان عفونت، شیمی‌درمانی و پرتودرمانی باشد.

 

مطالب مشابه:

لنفوم

گاستریت خودایمنی

تارگت تراپی

سندرم کارسینوئید

1404-03-21 مطالب علمی, مقالات علمی , , , ,

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *