بیماری لایم

بیماری لایم توسط باکتری بورلیا بورگدورفری ایجاد می شود و انسان ها معمولاً از طریق نیش کنه ناقل این باکتری به بیماری لایم مبتلا می شوند.

مراحل (فاز) بیماری لایم چیست؟

این بیماری ممکن است از طریق فازهایی تکامل یابد، که می ‌توانند با هم همپوشانی داشته باشند و علائمی ایجاد کنند که ممکن است پوست، مفاصل، قلب یا سیستم عصبی را درگیر کند. این مراحل عبارتند از:

1) بیماری لایم موضعی اولیه (هفته‌ های اول تا چهارم)

2) بیماری لایم منتشر اولیه (ماه‌ های اول تا چهارم)

3) بیماری لایم دیررس (بعد از چهار ماه، حتی تا سال‌ها بعد)

علائم بیماری لایم چیست؟

علائم و نشانه‌های این بیماری در مراحل اولیه معمولاً شامل موارد زیر است:

بثورات پوستی یا ضایعه پوستی مایل به قرمز که به عنوان اریتما میگرن (EM) شناخته می‌شود. این بثورات به صورت یک لکه قرمز کوچک در محل گزش کنه، از یک هفته تا چهار هفته پس از گزش، شروع می‌شود. این لکه در طول چند روز یا چند هفته گسترش می‌یابد و یک بثورات دایره‌ای، مثلثی یا بیضی شکل ایجاد می‌کند.

بثورات ممکن است شبیه چشم گاو باشد، زیرا به صورت یک حلقه قرمز رنگ است که یک ناحیه مرکزی شفاف را احاطه کرده است. اندازه بثورات می‌تواند خیلی کوچک تا کل عرض پشت فرد متغیر باشد. با گسترش عفونت، چندین بثورات (ضایعات) EM می‌توانند در نقاط مختلف بدن ظاهر شوند.

تب
سردرد
سفتی گردن
درد بدن و مفاصل
خستگی
تورم غدد لنفاوی

علائم و نشانه‌های مرحله دوم (مرحله اولیه منتشر) ممکن است شامل موارد زیر باشد:

جوش ‌های پوستی متعدد
فلج عضلات صورت (فلج بل)
انسداد قلب یا قطع سیستم الکتریکی قلب
بی‌حسی یا احساسات غیرطبیعی (نوروپاتی)

علائم و نشانه‌ های عدم درمان بیماری لایم دیررس، که ممکن است از ماه‌ها تا یک سال پس از عفونت رخ دهد، ممکن است شامل موارد زیر باشد:

تورم مکرر مفاصل (آرتروز)، که معمولاً مفاصل بزرگی مانند زانو را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
مشکل در تمرکز، که به عنوان “مه مغزی” شناخته می‌شود. این نوعی انسفالوپاتی یا آسیب به مغز است.
آسیب به اعصاب در سراسر بدن، از جمله پوست، عضلات و اندام ‌ها (پلی‌نوروپاتی).

تشخیص و آزمایش ‌ها

پزشک بر اساس علائم، یافته ‌های فیزیکی (مانند بثورات پوستی) و اینکه آیا در منطقه‌ای پر از کنه‌های آلوده بوده‌اید یا خیر، بیماری لایم را تشخیص می‌دهد.
بسیاری از افراد به یاد نمی‌آورند یا نمی‌دانند که توسط کنه گزیده شده‌اند. این به این دلیل است که کنه کوچک است و نیش آن معمولاً بدون درد است.

پزشک با استفاده از آزمایش خون، تشخیص را تأیید می‌کند. اگر اولین آزمایش خون شما برای بیماری لایم منفی باشد، نیازی به آزمایش دیگری نخواهید داشت. اگر اولین آزمایش مثبت یا مبهم باشد، پزشک دوباره آزمایش را انجام می‌دهد. برای تشخیص بیماری لایم، باید دو نتیجه مثبت (یا گاهی مبهم) داشته باشید.

آزمایشات خونی رایج عبارتند از:

آزمایش آنتی ‌بادی علیه بورلیا (Borrelia Antibody Test)

این آزمایش در دو مرحله انجام می ‌شود:

مرحله اول: ELISA

بررسی وجود آنتی‌بادی IgM و IgG علیه Borrelia burgdorferi.

اگر نتیجه مثبت یا مشکوک باشد، وارد مرحله دوم می‌شود.

مرحله دوم: Western Blot

تأیید نتیجه تست ELISA.

تفکیک دقیق بین آنتی ‌بادی ‌های IgM (عفونت اولیه/اخیراً) و IgG (عفونت گذشته یا قبلی).

توجه: آنتی ‌بادی ‌ها معمولاً 2 تا 6 هفته پس از گزش ظاهر می ‌شوند، بنابراین اگر آزمایش زود انجام شود، ممکن است منفی کاذب باشد.

درمان بیماری لایم

آنتی‌ بیوتیک‌ ها، معمولاً داکسی‌سایکلین یا آموکسی‌سیلین، درمان‌های مؤثری برای بیماری لایم هستند. مدت زمان درمان به مرحله عفونت بستگی دارد. به طور کلی، بهتر است که هر چه زودتر درمان شوید، زیرا بهبودی سریع‌تر و کامل‌تر خواهد بود.

زنان باردار نیز باید برای بیماری لایم تحت درمان قرار گیرند. با این حال، هیچ شواهدی وجود ندارد که نشان دهد جنین می‌تواند عفونت را از مادر خود دریافت کند. همچنین هیچ مدرک محکمی وجود ندارد که نشان دهد سقط جنین پس از بیماری لایم احتمال بیشتری دارد.

پیشگیری

بیشتر افراد مبتلا به بیماری لایم در اواخر بهار، تابستان و اوایل پاییز، زمانی که کنه‌های نابالغ در حال تغذیه هستند، به این عفونت مبتلا می‌شوند. در آب و هوای گرم، گزش کنه در ماه‌های زمستان کمتر اتفاق می‌افتد.

اقدامات زیر را برای جلوگیری از نیش کنه انجام دهید:

از لباس های بلند استفاده کنید و آنها را با محلول های حشره کشی اسپری کنید.
کلاه سر کنید، شلوار های بلند بپوشید و پاچه های خود را درون جوراب قرار دهید و از کفش هایی استفاده کنید که هیچ قسمتی از پاهای شما در معرض دید قرار نگیرد.
برای تشخیص آسان تر کنه ها، از لباس های روشن استفاده کنید.
در یک مسیر بدون چمن و بوته های آویزان پیاده روی کنید تا از جذب کنه ها جلوگیری کنید.
بعد از فعالیت در جنگل ها و مناطقی که کنه در آنجا وجود دارد، در خانه لباس های خود را با لیف های حمام بشویید تا کنه ها از لباس ها خارج شوند.
لباس های خود را به مدت 15 دقیقه در خشک کن قرار دهید تا کنه ها از بین بروند.
حیوانات خانیگ ممکن است کنه ها را به خانه بیاورند، در این خصوص حتماً به دامپزشک مراجعه کنید.

سندرم بیماری لایم پس از درمان

حتی پس از درمان مناسب، برخی از افراد (تخمین زده می‌شود 5 تا 15 درصد) ممکن است خستگی، درد یا سردرد طولانی‌مدت را تجربه کنند. این به عنوان سندرم بیماری لایم پس از درمان یا PTLDS شناخته می‌شود. این علائم به این معنی نیست که شما هنوز عفونت دارید. PTLDS احتمالاً به آنتی ‌بیوتیک ‌های بیش از حد پاسخ نمی‌دهد. این گروه از افراد علائمی خواهند داشت که در مقطعی طی شش ماه آینده برطرف می‌شوند.

نتیجه گیری

اگر قصد دارید در نواحی‌ای حضور پیدا کنید که احتمال وجود کنه در آن‌ها وجود دارد، اقدامات پیشگیرانه را جدی بگیرید. پوشیدن لباس‌هایی با آستین بلند و شلوار بلند می‌تواند مانعی برای گزش کنه‌ها ایجاد کند. در صورتی که پس از بازگشت از چنین مناطقی علائمی از بیماری در خود مشاهده کردید، حتماً با پزشک مشورت کنید. اگر برای شما آنتی‌بیوتیک تجویز شد، داروها را به‌طور کامل و مطابق دستور مصرف نمایید.

مطالب مشابه:

بیماری لایم