جداشدگی جفت

جداشدگی جفت

جداشدگی جفت یک وضعیت اورژانسی در بارداری است که می‌تواند سلامت مادر و جنین را تهدید کند. علائم می‌تواند شامل خونریزی و درد شکم، به ویژه در سه ماهه سوم بارداری باشد. پزشک بر اساس شدت جدایی و سن حاملگی جنین، پارگی جفت را تشخیص و درمان می‌کند.

این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که جفت قبل از زایمان از رحم شما جدا شود. جفت عضو موقتی است که جنین در حال رشد را در دوران بارداری به رحم شما متصل می‌کند. جفت به دیواره رحم شما، معمولاً در بالا یا کنار، می‌چسبد که مواد مغذی و اکسیژن را از طریق بند ناف به جنین برساند. همچنین مواد زائد را از خون جنین خارج می‌کند.

در جداشدگی جفت، جفت ممکن است به طور کامل یا جزئی جدا شود. این می‌تواند میزان اکسیژن و مواد مغذی دریافتی جنین را کاهش دهد. همچنین می‌تواند باعث خونریزی شدید در زایمان شود. پزشک باید شما را از نزدیک تحت نظر داشته باشد و تعیین کند که آیا زایمان زودرس لازم است یا خیر.

انواع مختلف جداشدگی جفت چیست؟

پزشک، جداشدگی را بر اساس میزان جدا شدن جفت از رحم شما طبقه‌بندی می‌کند:

جدا شدن جزئی جفت، زمانی اتفاق می‌افتد که جفت به طور کامل از دیواره رحم جدا نشود.

جدا شدن کامل جفت، زمانی اتفاق می‌افتد که جفت به طور کامل از دیواره رحم جدا شود. معمولاً خونریزی واژینال با جدا شدن کامل بیشتر است.

آنها بیشتر آن را بر اساس میزان خونریزی شما طبقه بندی می‌کنند:

جداشدن جفت آشکار، دارای خونریزی متوسط تا شدید واژینال است که می‌توانید ببینید.

جداشدن جفت مخفی، خونریزی واژینال کمی دارد یا اصلاً قابل مشاهده نیست. خون بین جفت و دیواره رحم قرار گرفته است.

علت‌های جداشدگی جفت

• فشار خون بالا یا پره‌اکلامپسی
• ضربه مستقیم به شکم (تصادف یا سقوط)
• سیگار کشیدن و مصرف مواد مخدر
• سابقه جداشدگی جفت در بارداری قبلی
• حاملگی چندقلویی
• زایمان زودرس یا انقباضات شدید رحم

در بسیاری از موارد، علت دقیق مشخص نیست، اما شناسایی عوامل خطر به پیشگیری کمک می‌کند.

خطرات جداشدگی جفت برای مادر و جنین

جداشدن جفت در چه هفته‌ای از بارداری شایع‌تر است؟

جداشدگی جفت بیشتر در اواخر سه ماهه سوم بارداری اتفاق می‌افتد، که حدود هفته 28 بارداری شروع می‌شود و تا زمان زایمان (حدود 40 هفته) ادامه می‌یابد. اما هر زمان بعد از 20 هفته ممکن است رخ دهد.

علائم جداشدگی جفت

هر فردی ممکن است علائم متفاوتی از جدا شدن جفت داشته باشد. اما شایع‌ترین علامت، خونریزی واژینال همراه با گرفتگی در سه ماهه سوم بارداری است. علائم دیگر عبارتند از:

• درد شکم
• انقباضات رحمی که طولانی‌تر و شدیدتر از انقباضات معمولی زایمان هستند.
• حساسیت رحم
• کمردرد
• احساس حرکت کمتر جنین
• خونریزی واژینال می‌تواند متفاوت باشد و نشانه‌ای از شدت انقباض نیست. در برخی موارد، هیچ خونریزی قابل مشاهده‌ای وجود ندارد، زیرا خون بین جفت و دیواره رحم قرار گرفته است. درد می‌تواند از گرفتگی خفیف تا انقباضات قوی که به طور ناگهانی ایجاد می‌شوند متغیر باشد.

این علائم می‌تواند شبیه سایر شرایط بارداری باشد. اگر خونریزی و کرامپ واژینال را تجربه کردید، با پزشک مراقبت‌های بارداری خود مشورت کنید.

اولین علائم جدا شدگی جفت چیست؟

شایع‌ترین علامت جداشدگی جفت، خونریزی واژینال است، اگرچه همیشه خونریزی نخواهید داشت. همچنین ممکن است درد ناگهانی و مداوم در شکم یا کمر داشته باشید.

پارگی جفت چه حسی دارد؟

ممکن است در حین جداشدن جفت، درد ناگهانی یا شدید، گرفتگی یا حساسیت در ناحیه تحتانی لگن یا پشت خود را تجربه کنید. همچنین می‌توانید حرکت جنین را کمتر احساس کنید. فوراً این علائم را با پزشک خود در میان بگذارید.

آیا همیشه هنگام جدا شدن جفت خونریزی رخ می‌دهد؟

بیشتر اوقات، در حین جداشدن جفت مقداری خون خواهید دید. اما اگر جداشدگی پنهان باشد، خون در پشت جفت محبوس می‌شود و خونریزی وجود نخواهد داشت. در موارد دیگر، جداشدگی به آرامی ایجاد می‌شود که می‌تواند باعث خونریزی گاه به گاه و خفیف شود.

در مورد هرگونه خونریزی واژینال که در دوران بارداری خود تجربه می‌کنید، با پزشک خود صحبت کنید.

چه عللی باعث جدا شدن جفت می‌شود؟

علت جدا شدن جفت اغلب ناشناخته است. پزشکان فقط می‌دانند که چه چیزی خطر سقط جنین را افزایش می‌دهد. به عنوان مثال، ضربه به شکم، مانند سقوط یا تصادف، می‌تواند خطر جدا شدن جفت را افزایش دهد.

آیا فشار روی شکم می‌تواند باعث جدا شدن جفت شود؟

فشار دادن روی شکم، مانند زمانی که پزشک در قرار ملاقات‌های قبل از زایمان به شکم شما فشار می‌آورد، باعث جدا شدن جفت نمی‌شود. اما ضربه‌ای که به شکم شما وارد می‌شود (مانند تصادف رانندگی یا افتادن از پله‌ها) می‌تواند باعث جدا شدن جفت شود.

آیا رانندگی ناهموار در ماشین می‌تواند باعث جدا شدن جفت شود؟

خیر، رانندگی ناهموار در وسیله نقلیه، اتوبوس یا هواپیما یکی از دلایل جداشدگی جفت نیست. اما پزشک از شما می‌خواهد که از هر گونه فعالیتی که خطر افتادن یا ضربه به شکم را در پی دارد خودداری کنید. این می‌تواند شامل مواردی مانند اسب سواری یا ترن هوایی باشد.

عوامل خطر

عوامل زیر خطر جدا شدن جفت را افزایش می‌دهند:

• ضربه یا آسیب به رحم (مانند تصادف رانندگی، افتادن یا ضربه به معده).
• جدا شدن جفت قبلی
• حاملگی چند قلو (باردار با بیش از یک جنین).
• فشار خون بالا، دیابت بارداری یا پره اکلامپسی.
• سیگار و مواد مخدر
• سن بالای 40 سال
• فیبروم رحم.
• ترومبوفیلی (اختلال لخته شدگی خون).
• پارگی زودرس غشاها (کیسه آب قبل از اینکه جنین کامل شود پاره می‌شود) یا از دست دادن بیش از حد مایع آمنیوتیک.
• کوریوآمنیونیت (عفونت در مایع آمنیوتیک).

عوارض جداشدگی جفت چیست؟

جدا شدن جفت می‌تواند برای جنین و گاهی اوقات برای شما خطرناک باشد. عوارض ناشی از جدا شدن جفت عبارتند از:

برای جنین:

• زایمان زودرس
• وزن کم هنگام تولد.
• مشکلات رشد (محدودیت رشد داخل رحمی).
• آسیب مغزی ناشی از کمبود اکسیژن.
• مرده زایی

برای والدین:

• کم خونی.
• مشکلات لخته شدگی خون
• انتقال خون.
• خونریزی.
• نارسایی کلیه.

تشخیص

پزشکان با معاینه و آزمایش‌های دیگر، جداشدن جفت را تشخیص می‌دهند. ممکن است بسته به شدت پارگی در بیمارستان بستری شوید یا بتوانید در خانه استراحت کنید.

معمولاً در سه مرحله پزشک جداشدگی جفت را تشخیص می‌دهد:

1) مقدار کمی خونریزی، برخی انقباضات رحمی و عدم وجود علائم استرس برای شما یا جنین. این معمولاً یک جداشدگی جزئی یا خفیف جفت است، به این معنی که فقط بخشی از جفت جدا شده است.

2) خونریزی خفیف تا متوسط، برخی انقباضات رحمی و علائم احتمالی ناراحتی جنین.

3) خونریزی متوسط تا شدید یا خونریزی پنهان، انقباضات رحمی که آرام نمی‌شوند، درد شکم، فشار خون پایین و مرگ احتمالی جنین.

آزمایشات تکمیلی جداشدگی جفت:

1. آزمایشات خون:

آزمایشات عمومی مادر:

CBC (شمارش کامل سلول‌های خونی)
هموگلوبین و هماتوکریت
تست‌های انعقادی (PT, PTT, INR)
فیبرینوژن
آزمایش گروه خون و Rh
Crossmatch

2. آزمایشات و بررسی‌های جنین:

ارزیابی سلامت جنین:

NST (Non-Stress Test)
BPP (بیوفیزیکال پروفایل)
سونوگرافی داپلر

3. تصویربرداری:

سونوگرافی شکمی و ترانس‌واژینال:

اولین ابزار تصویربرداری برای بررسی وضعیت جفت

تشخیص هماتوم پشت جفت یا جداشدگی احتمالی

توجه: در برخی موارد، سونوگرافی ممکن است جداشدگی را به‌وضوح نشان ندهد، به همین دلیل تکیه اصلی بر علائم بالینی است.

4. پایش علائم بالینی:

در کنار آزمایشات، موارد زیر نیز به‌طور مداوم پایش می‌شوند:

• فشار خون و علائم شوک
• درد و انقباضات رحم
• میزان و نوع خونریزی واژینال
• حرکات جنین توسط مادر

درمان جداشدگی جفت

هنگامی که جفت از رحم جدا شد، نمی‌توان آن را دوباره وصل کرد یا ترمیم کرد. پزشک درمان را بر اساس موارد زیر توصیه می‌کند:

شدت انقباض.

مدت زمان بارداری/ سن حاملگی جنین.

علائم ناراحتی توسط جنین.

مقدار خونی که از دست دادید.

به طور کلی شدت سقط جنین و سن حاملگی جنین دو عامل مهم در تعیین درمان هستند.

روش‌های درمان و مدیریت

اگر زمان زایمان نشده باشد:

اگر برای تولد جنین خیلی زود باشد و سقط شما خفیف باشد، پزشک شما را از نزدیک تحت نظر خواهد گرفت. ممکن است برای استراحت به خانه بروید یا در بیمارستان بمانید. پزشک ممکن است برای کمک به بلوغ ریه‌های جنین به شما کورتیکواستروئید بدهد. آنها شما را مرتباٌ تحت نظر خواهند گرفت.

اگر سقط شدید باشد و سلامت شما یا جنین در خطر باشد، ممکن است زایمان فوری ضروری باشد. حتی اگر زمان زایمان کامل نشده باشد یعنی در (هفته 37 بارداری) باشد.

اگر زمان زایمان نزدیک باشد:

اگر جداشدگی خفیف باشد و ضربان قلب جنین طبیعی باشد، ممکن است پزشک اجازه دهد زایمان انجام شود. آنها ممکن است به شما کورتیکواستروئیدها بدهند تا ریه‌های جنین بالغ شوند و شما را از نزدیک تحت نظر داشته باشند.

اگر جداشدگی شدید باشد، ممکن است لازم باشد زایمان فوراً انجام شود. همچنین اگر شما یا جنین در هر زمانی در خطر باشید، نوزاد به دنیا خواهد آمد (معمولاً از طریق سزارین اورژانسی).

اگر هر یک از موارد زیر رخ دهد، ممکن است نیاز به زایمان داشته باشید (بدون توجه به سن جنین):

• جداشدگی شدید و بدتر
• خونریزی شدید یا کم خونی شدید
• جنین در پریشانی است و علائم کمبود اکسیژن را نشان می‌دهد.

جداول مقایسه خطرات و روش‌های درمان

پیشگیری

شما معمولاٌ نمی‌توانید از جداشدگی جفت جلوگیری کنید. اما شما می‌توانید خطر آن را با موارد زیر کاهش دهید:

• اجتناب از سیگار یا مواد مخدر
• فشار خون خود را در سطح سالم نگه دارید.
• مدیریت شرایط سلامت مزمن
• رعایت نکات ایمنی و بهداشتی مانند بستن کمربند ایمنی.
• گزارش هر گونه ترومای شکمی یا خونریزی واژینال به پزشک خود.

آیا نوزاد می‌تواند از جفت جدا شود؟

دو عاملی که بر میزان بقا تاثیر می‌گذارند سن حاملگی در بدو تولد و شدت انقباض است. تشخیص زودهنگام، نظارت دقیق و درمان سریع می‌تواند به کاهش عوارض کمک کند. اگر جداشدگی شدید اتفاق بیفتد، تقریباً 15 درصد احتمال دارد که به مرگ جنین ختم شود.

تفاوت بین جداشدگی جفت و جفت سرراهی چیست؟

جفت سرراهی زمانی است که جفت تمام یا بخشی از دهانه رحم شما را مسدود می‌کند. به آن جفت کم ارتفاع نیز می‌گویند. به آن به عنوان مانعی فکر کنید که خروج از رحم را مسدود می‌کند. حتی اگر جفت در موقعیت پیچیده‌ای قرار دارد، همچنان به رحم شما متصل است.

جدا شدگی جفت زمانی اتفاق می‌افتد که جفت از رحم جدا می‌شود. هر دو بیماری می‌توانند باعث خونریزی واژینال در دوران بارداری و زایمان شوند.

آیا رابطه جنسی می‌تواند باعث جدا شدن جفت شود؟

رابطه جنسی دلیل مستقیم جدا شدن جفت نیست. در بیشتر موارد، داشتن رابطه جنسی در دوران بارداری کاملا بی‌خطر است. در دوران بارداری باید از فعالیت‌هایی با خطر بالای افتادن یا ضربه به شکم خودداری کنید.

آیا عطسه می‌تواند باعث جدا شدن جفت شود؟

عطسه یک کار طبیعی است که بدن شما انجام می‌دهد و باعث جدا شدن جفت نمی‌شود. به هیچ وجه نمی‌تواند به جنین آسیب برساند. اگر در مورد عطسه یا سرفه مکرر و شدید نگران هستید، با پزشک خود مشورت کنید.

آیا سیگار می‌تواند باعث جدا شدن جفت شود؟

سیگار می‌تواند خطر بسیاری از عوارض در دوران بارداری از جمله جدا شدن جفت را افزایش دهد.

نتیجه گیری

جدا شدگی جفت یک بیماری جدی است که افراد در دوران بارداری می‌توانند تجربه کنند. اگر در دوران بارداری دچار خونریزی واژینال، درد لگن یا گرفتگی شدید، با پزشک خود صحبت کنید. آنها بر اساس شدت جداشدگی، سن حاملگی جنین و سایر عوامل تصمیم خواهند گرفت که مراحل بعدی چیست. به پزشک خود اعتماد کنید که بهترین تصمیم را برای شما و کودکتان خواهد گرفت.

مطالب مشابه:

بارداری خارج از رحم

ناباروری

دیابت بارداری

غربالگری پیش از تولد

منبع: my.clevelandclinic