جفت آکرتا

جفت آکرتا

جفت آکرتا در دوران بارداری زمانی اتفاق می‌افتد که جفت خیلی عمیق به دیواره رحم می‌چسبد. افرادی که چندین سزارین، سایر اختلالات جفت یا سابقه جراحی رحم داشتند، در معرض خطر بیشتری برای ایجاد Accreta pair هستند. این وضعیت می‌تواند تهدید کننده باشد.

جفت بافتی است که به عنوان واسطه بین شما و نوزادتان عمل می‌کند. خون، اکسیژن و مواد مغذی را برای کودک در حال رشد شما فراهم می‌کند و مواد زائد را حذف می‌کند. در یک بارداری معمولی، پس از تولد نوزاد، جفت به راحتی از دیواره رحم جدا می‌شود، اما در جفت آکرتا، جفت در دیواره رحم شما رشد کرده و پس از زایمان به راحتی جدا نمی‌‌شود و در موارد شدید، می‌تواند منجر به خونریزی واژینال شود. در این صورت ممکن است نیاز به تزریق خون و هیسترکتومی (برداشتن رحم) داشته باشد. پزشکان متخصص بارداری، این عارضه را در دوران بارداری یا در حین زایمان تشخیص می‌دهند. درمان معمولاً شامل زایمان زودرس سزارین و به دنبال آن هیسترکتومی برای به حداقل رساندن خطر عوارض شدید است.

انواع مختلف جفت آکرتا چیست؟

پزشکان نوع را بر اساس عمق چسبندگی جفت به رحم تعیین می‌کنند.

جفت آکرتا: جفت محکم به دیواره رحم شما می‌چسبد و از دیواره رحم عبور نمی‌کند یا بر عضلات رحم تأثیر نمی‌گذارد. این رایج‌ترین نوع است.

جفت اینکرتا: در این نوع، جفت عمیق‌تر در دیواره رحم شما فرو می‌رود. از دیواره رحم نمی‌گذرد اما محکم به عضله رحم میچسبد. این عارضه حدود 15 درصد موارد را تشکیل می‌دهد.

جفت پرکرتا: شدیدترین نوع، جفت پرکرتا زمانی اتفاق می‌افتد که جفت از دیواره رحم شما عبور کند. همچنین جفت ممکن است از طریق رحم شما رشد کند و بر اندام‌های دیگر مانند مثانه یا روده تأثیر بگذارد. جفت پرکرتا حدود 5 درصد موارد را تشکیل می‌دهد.

چه کسانی در معرض خطر جفت آکرتا هستند؟

• افرادی که زایمان سزارسن قبلی داشتند.
• داشتن جفت در یک مکان غیر طبیعی در رحم
• جراحی قبلی رحم
• بارداری بیش از یکبار
• بارداری از طریق IVF

آیا جفت آکرتا به جنین آسیب میرساند؟

این عارضه به طور مستقیم به جنین آسیب نمی‌رساند اما اغلب منجر به زایمان زودرس می‌شود. زایمان زودرس خطراتی مانند مشکلات تنفسی یا مشکل در افزایش وزن را به همراه دارد. نوزادانی که قبل از هفته 37 بارداری متولد می‌شوند، در معرض خطر بیشتری برای بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان (NICU) برای درمان تخصصی هستند.

خطرات جفت آکرتا برای فرد زایمان چیست؟

• زایمان زودرس
• آسیب به رحم و اندام‌های اطراف
• عدم قدرت باروری در اثر هیسترکتومی.
• خونریزی بیش از حد که نیاز به تزریق خون دارد.
• مشکلات لخته شدن خون
• نارسایی ریه یا کلیه.
• مرگ و میر

جفت آکرتا چقدر شایع است؟

این عارضه ممکن است تا 1 مورد از هر 533 حاملگی را تحت تأثیر قرار دهد. وقوع جفت آکرتا در چند دهه گذشته افزایش یافته است که بیشتر به دلیل افزایش میزان سزارین است.

علائم جفت آکرتا

ناهنجاری‌های پوشش داخلی رحم باعث ایجاد این عامل می‌شود. پوشش داخلی رحم شما ممکن است در اثر جراحی‌های قبلی رحم آسیب دیده یا زخمی شود. همچنین ممکن است برای افرادی که جراحی رحم انجام ندادند نیز اتفاق بیفتد.

معمولاً هیچ علامتی از جفت آکرتا وجود ندارد. در برخی موارد، ممکن است خونریزی در سه ماهه سوم بارداری (هفته‌های 28 تا 40) یا درد لگن (در اثر فشار جفت به مثانه یا سایر اندام‌ها) را تجربه کنید.

عوامل خطر عبارتند از:

سزارین‌های متعدد: افرادی که چندین سزارین انجام دادند در معرض خطر بیشتری برای ایجاد این عامل هستند. این ناشی از زخم شدن رحم در اثر سزارین است. هر چه تعداد سزارین‌های یک مادر در طول زمان بیشتر باشد، خطر ابتلا به این عارضه در او بیشتر می‌شود. سزارین‌های متعدد در بیش از 60 درصد موارد وجود دارد.

سابقه جراحی‌های رحم: اگر فیبروم رحم (یک رشد غیرسرطانی یا تومور عضله رحم) برداشته شده باشد، جای زخم می‌تواند منجر به جفت آکرتا شود. جراحی‌هایی مانند کورتاژ (برداشتن بافت از رحم) یا ابلیشن آندومتر نیز می‌تواند منجر به ایجاد اسکار شود.

جفت سرراهی: این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که جفت، دهانه رحم را مسدود کند. در افراد مبتلا به جفت سرراهی و سابقه زایمان سزارین قبلی، خطر این عارضه با تعداد سزارین‌هایی که انجام دادند افزایش می‌یابد.

تشخیص

سونوگرافی قبل از تولد می‌تواند جفت آکرتا را در دوران بارداری تشخیص دهد. تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) می‌تواند در برخی موارد برای نشان دادن عمق نفوذ جفت به دیواره رحم مفید باشد.

تشخیص زودهنگام جفت آکرتا ضروری است، زیرا می‌تواند به چندین پزشک اجازه دهد تا در مراقبت‌های بارداری و زایمان شما مشارکت داشته باشند. به عنوان مثال، یک متخصص نوزادان ممکن است در مراقبت از نوزاد شما نقش داشته باشد یا یک متخصص پریناتولوژی ممکن است در مراقبت از شما نقش داشته باشد. پزشک به دقت شما را زیر نظر خواهد گرفت تا بهترین نتایج را برای شما و کودکتان تضمین کند.

آزمایشات تکمیلی جفت آکرتا:

1. تصویربرداری‌های تشخیصی:

سونوگرافی داپلر رنگی ترانس‌واژینال / شکمی
MRI لگن
3D سونوگرافی

2. آزمایشات خون:

CBC (شمارش سلول‌های خونی)
آزمایش گروه خون و Rh و کراس‌مچ
سطح فیبرینوژن، PT, aPTT
بررسی HCG در اوایل بارداری

3. بررسی‌های تخصصی پیش از زایمان:

ارزیابی عملکرد کلیه و کبد (BUN, Cr, LFTs)
بررسی مشاوره بیهوشی
مشاوره با جراح زنان، اورولوژی و تیم NICU

4. آزمایشات افتراقی در موارد خاص:

جفت سرراهی بدون نفوذ (Placenta Previa)
جفت باقی‌مانده پس از سقط

درمان جفت آکرتا

درمان جفت آکرتا می‌تواند متفاوت باشد. اگر پزشک قبل از زایمان آن را تشخیص دهد، شما را در دوران بارداری تحت نظر خواهد داشت. ممکن است برای جلوگیری از زایمان زودرس در بیمارستان بستری شوید یا در استراحت مطلق باشید. پزشک سزارین را برای زایمان برنامه ریزی می‌کند، معمولاً بین هفته‌های 34 تا 37 بارداری. این کار برای کاهش خطر خونریزی ناشی از انقباضات یا زایمان انجام می‌شود.

با این حال، در موارد شدید که جفت عمیق یا محکم چسبیده است یا به اندام‌های دیگر حمله می‌کند، هیسترکتومی (برداشتن رحم) ممکن است مطمئن‌ترین گزینه باشد. هیسترکتومی سزارین، زمانی است که رحم در زمان زایمان سزارین، برداشته می‌شود. در این صورت، پزشک نوزاد، رحم و جفت را همزمان به دنیا می‌آورد. برداشتن رحم با جفتی که هنوز متصل است، خطر خونریزی بیش از حد را به حداقل می‌رساند.

پیشگیری

شما نمی‌توانید از جفت آکرتا جلوگیری کنید. اگر چندین سزارین یا اختلال جفتی مانند جفت سرراهی داشته باشید، خطر جفت آکرتا افزایش می‌یابد.

زمان مراجعه به پزشک

جفت آکرتا یک وضعیت بارداری پرخطر است. پزشک شما را از نزدیک تحت نظر می‌گیرد و به شما اطلاع می‌دهد که برای بقیه دوران بارداری، زایمان و بهبودی چه مراقبت هایی نیاز دارید.

نتیجه گیری

جفت آکرتا یک وضعیت خطرناک است که معمولاً علائمی در دوران بارداری ایجاد نمی‌کند. با این حال، تشخیص زودهنگام از طریق سونوگرافی و نظارت دقیق می‌تواند به کاهش خطر عوارض ناشی از جفت آکرتا کمک کند. در برخی موارد، جفت آکرتا تا پس از زایمان کشف نمی‌شود. با پزشک خود در مورد هرآنچه که باید در دوران بارداری بدانید صحبت کنید.

مطالب مشابه:

بارداری مولار

آزمایش ژنتیک

آزمایش NIPT

جداشدگی جفت