رفلاکس نوزاد چیست؟ علت، علائم و درمان سریع

رفلاکس نوزاد چیست؟ علت، علائم و درمان سریع

رفلاکس نوزاد چیست؟

رفلاکس یا بازگشت اسید معده در نوزادان (Infant Reflux) زمانی اتفاق می‌افتد که محتویات معده نوزاد به سمت مری بازمی‌گردد. این حالت باعث برگشت شیر یا استفراغ خفیف می‌شود. در بیشتر موارد، رفلاکس در نوزادان مسئله‌ی خطرناکی نیست و به دلیل نارس بودن سیستم گوارشی در ماه‌های ابتدایی زندگی ایجاد می‌شود.

بسیاری از نوزادان ممکن است هر روز بالا بیاورند، اما از نظر سلامتی کاملاً طبیعی باشند. پزشکان به این گروه از نوزادان «نوزادان خوشحال» می‌گویند، زیرا بازگشت شیر آنها را اذیت نمی‌کند و بدون نشانه‌ ناراحتی خاصی رشد طبیعی دارند. معمولاً رفلاکس خفیف تا پیش از یک‌سالگی برطرف می‌شود.

اما در برخی نوزادان، رفلاکس می‌تواند شدیدتر یا مکررتر باشد و مانع جذب کافی مواد غذایی شود. در این حالت، ممکن است علائمی مانند وجود خون در استفراغ، کاهش وزن، یا سرفه‌ مزمن مشاهده شود. چنین علائمی نشانه‌ رفلاکس معده-مری (GER) یا شکل پیشرفته‌تر آن یعنی بیماری رفلاکس معده-مری (GERD) هستند.

تفاوت GER و GERD

هر دو اصطلاح به بازگشت اسید معده اشاره دارند، اما تفاوت‌های مهمی میان آن‌ها وجود دارد:

رفلاکس معده-مری (GER)

نوع خفیف و موقت رفلاکس است که معمولاً بی‌ضرر بوده و در نوزادان طی سال اول زندگی خودبه‌خود از بین می‌رود. در این شرایط، اصلاح در وضعیت شیر دادن، دفعات تغذیه و نوع خواباندن نوزاد می‌تواند به کاهش دفعات استفراغ کمک کند.

بیماری رفلاکس معده-مری (GERD)

نوع مزمن و شدید رفلاکس است که می‌تواند باعث آسیب به مری و اختلال در رشد نوزاد شود. این نوزادان معمولاً به بررسی دقیق‌تر و گاهی درمان دارویی نیاز دارند.

تشخیص تفاوت میان GER و GERD برای والدین ساده نیست، زیرا نوزاد نمی‌تواند احساس خود را بیان کند. اگر نوزاد شما زیاد بالا می‌آورد و نگران هستید، بهتر است با پزشک اطفال مشورت کنید تا علت اصلی بررسی شود.

تفاوت بالا آوردن و استفراغ

درک تفاوت این دو حالت به تشخیص رفلاکس کمک می‌کند:

بالا آوردن (Spitting Up): مقدار کمی از شیر بدون انقباض عضلات و به‌ صورت طبیعی از دهان نوزاد خارج می‌شود، معمولاً هنگام آروغ زدن.

استفراغ (Vomiting): شامل انقباض شدید عضلات شکم است که محتویات معده را به بیرون پرتاب می‌کند و معمولاً باعث ناراحتی و گریه نوزاد می‌شود.

در رفلاکس خفیف (GER)، هر دو حالت ممکن است ظاهر شود. اما اگر نوزاد بیشتر استفراغ‌های پرقدرت و مکرر دارد، ممکن است نشانه‌ی GERD یا بیماری دیگری باشد.

شیوع رفلاکس در نوزادان

رفلاکس یکی از شایع‌ترین مشکلات گوارشی در دوران نوزادی است:

حدود 50 درصد از نوزادان تا 3 ماهگی حداقل روزی یکبار رفلاکس دارند.

تا 4 ماهگی، این عدد به حدود 66 درصد می‌رسد.

اما در 7 ماهگی فقط 14 درصد و بین 10 تا 14 ماهگی کمتر از 5 درصد نوزادان هنوز رفلاکس دارند.

بیشتر این موارد GER خفیف هستند و جای نگرانی ندارند. با این حال، در برخی نوزادان، این وضعیت به GERD تبدیل می‌شود و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

عوامل افزایش‌دهنده‌ احتمال GERD در نوزادان عبارت‌اند از:

• داشتن فتق هیاتال (Hiatal Hernia)
• وجود اختلالات مغزی یا عصبی
• سیستیک فیبروزیس یا صرع (اپی‌لپسی)
• بیماری‌های مادرزادی مری
• آسم
• و تولد زودرس (نارس بودن نوزاد)

علت رفلاکس در نوزادان زیر 6 ماه

علت رفلاکس در نوزادان

رفلاکس معده به مری (GER) در نوزادان زیر 6 ماه پدیده‌ای نسبتاً شایع و معمولاً طبیعی است. علت اصلی آن نارس بودن سیستم گوارشی نوزاد است، اما عوامل متعددی می‌توانند در بروز یا تشدید آن نقش داشته باشند.

نارس بودن دریچه بین معده و مری (اسفنکتر تحتانی مری):

در ماه‌های اول زندگی، این دریچه هنوز به ‌طور کامل رشد نکرده است. در نتیجه، پس از تغذیه، محتویات معده به‌ راحتی به مری برمی‌گردند.

تغذیه بیش از حد یا سریع:

اگر نوزاد بیش از اندازه شیر بنوشد یا با سرعت زیاد تغذیه شود، معده‌اش پر شده و احتمال برگشت شیر افزایش می‌یابد.

بلوغ ناکامل دستگاه گوارش:

دستگاه گوارش نوزاد هنوز در حال رشد است و حرکات طبیعی معده و روده (پریستالتیسم) به‌ طور کامل هماهنگ نشده‌اند.

در وضعیت افقی بودن نوزاد پس از شیر خوردن:

خواباندن سریع نوزاد بعد از تغذیه یا خوابیدن در حالت صاف باعث می‌شود محتویات معده راحت‌تر به مری برگردند.

بلع هوا هنگام شیر خوردن:

اگر نوزاد در حین شیر خوردن زیاد هوا ببلعد (مثلاً به‌ دلیل وضعیت نامناسب سینه یا شیشه)، این هوا باعث افزایش فشار معده و رفلاکس می‌شود.

حساسیت یا عدم تحمل غذایی (مثلاً نسبت به پروتئین شیر گاو):

در برخی نوزادان، مصرف شیر خشک یا حتی رژیم غذایی مادر شیرده ممکن است باعث التهاب خفیف معده و افزایش رفلاکس شود.

عوامل تشدیدکننده

• پوشک یا لباس تنگ در ناحیه شکم
• استعمال سیگار در اطراف نوزاد (افزایش تحریک معده)
• خوابیدن بلافاصله پس از تغذیه
• افزایش گازهای گوارشی

چه زمانی رفلاکس طبیعی نیست؟

اگر نوزاد علائم زیر را دارد، باید حتماً توسط پزشک متخصص اطفال یا گوارش اطفال بررسی شود:

• استفراغ مکرر و شدید (به ‌ویژه با فشار زیاد)
• کاهش وزن یا رشد ناکافی
• بی‌قراری شدید هنگام شیر خوردن
• وجود خون در استفراغ یا مدفوع
• سرفه، خس‌خس یا توقف تنفس هنگام خواب

علائم رفلاکس نوزاد چیست؟

اصلی‌ترین علامت رفلاکس در نوزادان، بالا آوردن یا استفراغ پس از شیر خوردن است. بسیاری از نوزادان مقدار کمی شیر بالا می‌آورند و سپس بدون مشکل خاصی به بازی یا خواب خود ادامه می‌دهند، که کاملاً طبیعی است. اما اگر نوزاد همراه با این حالت بی‌قراری، امتناع از شیر خوردن یا سرفه‌های مکرر داشته باشد، احتمال وجود بیماری رفلاکس معده-مری (GERD) مطرح می‌شود.

علائم رفلاکس ساده (GER) در نوزادان

علائم رفلاکس خفیف (GER)

نوزادانی که دچار رفلاکس خفیف هستند معمولاً نشانه‌های زیر را نشان می‌دهند:

• استفراغ خفیف بعد از شیر خوردن
• طولانی شدن یا وقفه در تغذیه به دلیل برگشت شیر (گاهی اوقات)

این علائم ممکن است دلایل دیگری نیز داشته باشند، اما رفلاکس یکی از محتمل‌ترین آنهاست.

نوزادان مبتلا به GER معمولاً رشد طبیعی، وزن‌گیری مناسب و تغذیه خوب دارند و به نظر نمی‌رسد رفلاکس آنها را اذیت کند.

رفلاکس معمولاً از 2 تا 3 هفتگی شروع می‌شود و در 4 تا 5 ماهگی به اوج خود می‌رسد. این وضعیت اغلب تا 9 تا 12 ماهگی کاملاً برطرف می‌شود. شروع علائم رفلاکس در هفته اول تولد یا بعد از شش ‌ماهگی غیرمعمول است و در چنین مواردی باید احتمال GERD یا مشکلات دیگر بررسی شود.

علائم بیماری رفلاکس معده-مری (GERD) در نوزادان

علائم رفلاکس شدید (GERD)

در نوزادانی که رفلاکس شدید دارند، ممکن است علائم زیر مشاهده شود:

• استفراغ شدید و مکرر
• بی‌قراری یا گریه هنگام بلع شیر، همراه با قوس دادن بدن به عقب
• امتناع از بلع شیر یا تغذیه از شیشه
• عدم افزایش وزن یا رشد ناکافی
• استفراغ همراه با رد خون
• سختی در بلع
• سرفه مداوم، خس‌خس سینه یا تنفس صدادار
• گرفتگی صدا

توجه داشته باشید که این نشانه‌ها می‌توانند مربوط به بیماری‌های دیگری نیز باشند. در صورت مشاهده هرکدام از این علائم، باید فوراً با پزشک اطفال مشورت شود.

علت رفلاکس نوزاد چیست؟

رفلاکس زمانی اتفاق می‌افتد که دریچه عضلانی بین مری و معده (اسفنکتر تحتانی مری) هنوز به‌ طور کامل رشد نکرده است. این عضله معمولاً پس از عبور غذا از مری به معده مسدود می‌شود تا مانع بازگشت آن گردد. اما در نوزادان، این عضله هنوز ضعیف است و ممکن است به ‌درستی مسدود نشود.

اگر معده نوزاد خیلی پر باشد یا ناگهان از حالت نشسته به خوابیده تغییر وضعیت دهد، فشار در معده می‌تواند باعث باز شدن این دریچه و بازگشت شیر به مری شود.

عوارض احتمالی رفلاکس

رفلاکس خفیف (GER) معمولاً بدون عارضه است و با رشد نوزاد برطرف می‌شود. اما در موارد پیشرفته‌تر (GERD)، ممکن است مشکلات زیر ایجاد شود:

• کندی رشد و وزن‌گیری
• التهاب مری (رفلاکس ازوفاژیت)
• تنگی مری (استریکچر مری)
• تغییرات بافت مری (مری بارت)
• مشکلات تنفسی مزمن

تشخیص رفلاکس در نوزادان

تشخیص رفلاکس

پزشک متخصص اطفال ابتدا سابقه پزشکی نوزاد را بررسی کرده و معاینه فیزیکی انجام می‌دهد تا مشخص شود که آیا رفلاکس نوزاد طبیعی و موقتی است یا نیاز به درمان دارد. در صورتی که احتمال GERD وجود داشته باشد، پزشک به دنبال نشانه‌های عوارض احتمالی می‌گردد و سایر بیماری‌هایی را که ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند، رد می‌کند.

در این مرحله، پزشک معمولاً سؤالاتی از والدین می‌پرسد، از جمله:

ارزیابی پزشکی و معاینه

1. علائم از چه زمانی شروع شده‌اند؟
2. نوزاد با شیر مادر تغذیه می‌شود یا شیر خشک؟
3. اگر از شیر خشک استفاده می‌کنید، نوع آن چیست و آیا چیزی به آن اضافه می‌کنید؟
4. هر وعده تغذیه چقدر طول می‌کشد و چند بار در روز تکرار می‌شود؟
5. استفراغ معمولاً در چه زمانی اتفاق می‌افتد؟ بلافاصله بعد از شیر خوردن یا در هنگام شب؟

سپس، پزشک وضعیت رشد نوزاد (قد و وزن) را بررسی کرده و به دنبال علائم بیماری‌های احتمالی دیگر، مانند مشکلات مغزی یا ریوی، خواهد بود.

در صورت نیاز، ممکن است نوزاد به متخصص گوارش اطفال ارجاع داده شود تا بررسی‌های تخصصی‌تر انجام شود.

آزمایش‌ها و تست‌های تشخیصی

در بیشتر موارد، نوزادان نیازی به آزمایش‌های خاصی ندارند و تشخیص با معاینه و شرح حال انجام می‌شود. اما اگر پزشک مشکوک به GERD یا عوارض ناشی از آن باشد، ممکن است برخی از آزمایش‌های زیر را توصیه کند:

آندوسکوپی فوقانی (Upper Endoscopy): بررسی دقیق مری، معده و ابتدای روده کوچک با استفاده از دوربین مخصوص.

سری گوارش فوقانی (Upper GI Series): تصویربرداری متحرک از دستگاه گوارش با استفاده از اشعه ایکس.

تست pH ایمپدانس: اندازه‌گیری دفعات برگشت محتویات معده به مری و سنجش میزان اسیدیته (pH).

درمان رفلاکس نوزاد

درمان رفلاکس بستگی به شدت علائم دارد. در اغلب موارد، نوزادان مبتلا به رفلاکس خفیف (GER) نیازی به دارو ندارند و تنها با تغییر در الگوی تغذیه بهبود می‌یابند. اما در صورت ابتلا به GERD، ممکن است پزشک علاوه بر اصلاح تغذیه، دارو تجویز کند. در موارد نادر، جراحی گزینه نهایی است.

تغییرات در تغذیه

روش‌های درمانی شامل موارد زیر است:

غلیظ‌تر کردن شیر:

گاهی با افزودن مواد خاص (مثل جو دوسر یا غلیظ‌کننده‌های گیاهی مجاز) به شیر مادر یا شیر خشک، علائم رفلاکس کاهش می‌یابد. این کار فقط باید با مشورت پزشک انجام شود تا مقدار و نوع ماده مناسب تعیین گردد.

تغییر الگوی تغذیه:

تغذیه در وعده‌های کوچک‌تر ولی با دفعات بیشتر می‌تواند به کاهش رفلاکس کمک کند. در مورد میزان مناسب و نحوه تغییر برنامه تغذیه، حتماً با پزشک اطفال یا متخصص شیردهی مشورت کنید.

حذف پروتئین شیر گاو:

گاهی علائم رفلاکس در واقع به ‌دلیل آلرژی به پروتئین شیر گاو است. در چنین مواردی، پزشک ممکن است توصیه کند مادر برای دو هفته تمام لبنیات را از رژیم خود حذف کند یا نوع شیر خشک نوزاد تغییر یابد.

دارودرمانی

فقط در موارد تأییدشده‌ GERD و در صورت وجود التهاب یا آسیب مری، پزشک ممکن است داروهایی مانند مهارکننده پمپ پروتون (PPI) تجویز کند. این داروها باید در کوتاه‌ترین دوره ممکن و تحت نظر پزشک مصرف شوند، زیرا مصرف طولانی‌مدت می‌تواند عوارضی داشته باشد.

جراحی:

در موارد نادر و شدید که درمان‌های دیگر مؤثر نیستند، ممکن است پزشک جراحی‌هایی مانند نیسن فاندوپلیکیشن لاپاروسکوپیک را پیشنهاد کند. این جراحی‌ها فقط برای نوزادان خاص و تحت شرایط خاص انجام می‌شوند.

پیشگیری از رفلاکس نوزاد

اگرچه همیشه نمی‌توان از رفلاکس جلوگیری کرد، اما با رعایت چند نکته ساده می‌توان احتمال بروز آن را کاهش داد:

آروغ گرفتن نوزاد حین و بعد از شیر خوردن: هوای اضافی در معده می‌تواند باعث بالا آوردن شود. آروغ گرفتن بین وعده‌ها به کاهش این حالت کمک می‌کند.

نگه داشتن نوزاد در حالت نیمه ‌نشسته یا عمودی تا 30 دقیقه بعد از شیر خوردن: از دراز کشیدن بلافاصله بعد از تغذیه خودداری کنید.

پرهیز از تغذیه بیش ‌از حد: معده نوزاد گنجایش محدودی دارد. بهتر است با مشورت پزشک یاد بگیرید چه مقدار و با چه فاصله‌ای نوزاد را تغذیه کنید تا معده او بیش از حد پر نشود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، حتماً به متخصص اطفال مراجعه کنید:

• نگرانی درباره میزان یا شدت رفلاکس نوزاد
• بدتر شدن علائم یا تغییر در الگوی استفراغ
• نشانه‌های احتمالی GERD (مانند استفراغ مکرر، کاهش وزن، یا بی‌قراری هنگام بلع شیر)

همچنین در صورت بروز علائم زیر، مراجعه فوری به پزشک ضروری است:

• شروع ناگهانی استفراغ بعد از 6 ماهگی
• ادامه استفراغ پس از یک سالگی
• استفراغ شدید یا جهشی
• وجود خون در استفراغ (گاهی به رنگ قهوه‌ای تیره شبیه دانه قهوه)
• اسهال مزمن یا وجود خون در مدفوع
• تب، خواب‌آلودگی زیاد، یا بی‌قراری مداوم
• شکم متورم یا کاهش وزن

مراجعه اورژانسی

اگر استفراغ نوزاد سبز یا زرد روشن است، فوراً به اورژانس مراجعه کنید. این رنگ نشان‌دهنده وجود صفرا در محتویات معده است و ممکن است به دلیل پیچ‌خوردگی یا انسداد روده باشد که یک وضعیت اورژانسی محسوب می‌شود.

رفلاکس نوزاد و مشکلات خواب شبانه

رفلاکس به معنی برگشت شیر یا اسید معده به مری است. زمانی که نوزاد در حالت درازکش قرار می‌گیرد (مخصوصاً هنگام خواب)، محتویات معده راحت‌تر به مری برمی‌گردند و باعث:

• سوزش و احساس ناراحتی در قفسه سینه
• گریه و بیدار شدن‌های مکرر در شب
• امتناع از خوابیدن پس از شیر خوردن

می‌شوند.

در نتیجه، نوزاد خواب عمیق ندارد و معمولاً خواب شبانه‌اش کوتاه و ناآرام است.

تفاوت رفلاکس طبیعی و بیماری‌زا در نوزاد

تفاوت رفلاکس طبیعی (فیزیولوژیک) و بیماری‌زا (پاتولوژیک یا GERD) در نوزادان یکی از موضوعات مهمی است که والدین باید با آن آشنا باشند. بیشتر نوزادان تا حدودی رفلاکس دارند و این موضوع در اغلب موارد کاملاً طبیعی و گذرا است، اما گاهی شدت و تکرار آن به‌ حدی می‌رسد که باعث ناراحتی، اختلال در رشد یا مشکلات تنفسی می‌شود، در این حالت دیگر طبیعی نیست و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

علل فیزیولوژیک

1- رفلاکس طبیعی (فیزیولوژیک) در نوزادان

علت:

• نارس بودن دریچه بین معده و مری (اسفنکتر تحتانی مری)
• حجم کوچک معده و تغذیه مکرر
• خوابیدن زیاد در حالت افقی
• بلع هوا هنگام شیر خوردن

ویژگی‌ها:

• شروع معمولاً از هفته ‌های اول تولد
• بیشتر در نوزادان زیر 6 ماه مشاهده می‌شود
• استفراغ مقدار کمی شیر پس از تغذیه
• نوزاد شاد، فعال و با رشد طبیعی است
• وزن‌گیری مناسب دارد
• معمولاً بدون درمان خاص تا 6 یا 9 ماهگی برطرف می‌شود

رفتار نوزاد:

• بعد از استفراغ شیر، سریع آرام می‌شود
• تمایل طبیعی به بلع شیر دارد
• خواب نسبتاً آرام و بدون بی‌قراری مداوم

2- رفلاکس بیماری‌زا (پاتولوژیک یا GERD)

علت:

• در این نوع، برگشت محتویات معده به مری باعث آسیب و التهاب مری می‌شود.
• عوامل زمینه‌ای ممکن است شامل:
• عملکرد ضعیف دریچه مری
• حساسیت یا آلرژی به پروتئین شیر گاو
• اختلالات عصبی یا ساختاری گوارشی

ویژگی‌ها و علائم:

• استفراغ مکرر
• گریه، بی‌قراری یا درد هنگام بلع شیر
• امتناع از تغذیه یا مکیدن کوتاه‌مدت
• عدم افزایش وزن یا کاهش وزن نسبت به منحنی رشد
• وجود خون در استفراغ یا مدفوع
• سرفه، خس‌خس، یا صداهای تنفسی مکرر (به ‌دلیل برگشت شیر به مجاری تنفسی)
• بیداری‌های مکرر شبانه و اختلال خواب
• در موارد شدید، علائم کم‌خونی یا کم‌آبی

3- درمان و پیگیری

• در رفلاکس طبیعی، تنها اصلاح روش تغذیه (آروغ گرفتن، تغذیه کم ‌حجم، نگه داشتن نوزاد پس از بلع شیر) کافی است.
• در رفلاکس بیماری‌زا، علاوه بر تغییرات تغذیه‌ای، ممکن است پزشک:
• آزمایش‌های تشخیصی مانند pH متر مری یا سونوگرافی انجام دهد و در صورت لزوم داروهای ضداسید یا ضدرفلاکس تجویز کند.

بهترین روش کاهش رفلاکس شیرخوار

روش‌های کاهش رفلاکس در نوزادان (شیرخواران) باید ایمن، ساده و غیر دارویی باشند، چون در بیشتر موارد این مشکل با رشد کودک به ‌طور طبیعی برطرف می‌شود.

1- تغذیه در وضعیت مناسب

نوزاد را هنگام شیر دادن در وضعیت نیمه ‌نشسته (زاویه حدود 30 تا 45 درجه) قرار دهید.

سر نوزاد باید کمی بالاتر از بدن باشد تا شیر به‌ راحتی وارد معده شود.

از خواباندن نوزاد به‌ صورت کاملاً افقی در حین یا بلافاصله بعد از تغذیه خودداری کنید.

2- آروغ گرفتن منظم

در حین تغذیه، هر 5 تا 10 دقیقه یکبار آروغ نوزاد را بگیرید.

بعد از اتمام شیر، حدود 20 تا 30 دقیقه در آغوش یا روی شانه نگه دارید تا هوای بلعیده ‌شده خارج شود.

3- مقدار و دفعات شیر دادن

به ‌جای وعده‌های زیاد و حجیم، بهتر است نوزاد را در وعده‌های کوچک‌تر اما با فواصل کمتر تغذیه کنید.

تغذیه بیش ‌از حد یکی از شایع‌ترین عوامل تشدید رفلاکس است.

4- لباس و پوشک نوزاد

از پوشک یا لباس‌های تنگ در ناحیه شکم استفاده نکنید، زیرا باعث افزایش فشار معده می‌شود.

هنگام خواب یا استراحت، شکم نوزاد نباید تحت فشار باشد.

5- وضعیت خواب

نوزاد باید همیشه به پشت (supine) بخوابد، این ایمن‌ترین وضعیت برای پیشگیری از سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) است.

اگر رفلاکس باعث ناراحتی زیاد می‌شود، می‌توان کمی زیر تشک را بالا برد (حدود 15 تا 30 درجه) تا سر نوزاد بالاتر باشد، اما هرگز بالش زیر سر نگذارید.

6- در نوزادان تغذیه ‌شونده با شیر مادر

مادر می‌تواند رژیم غذایی خود را بررسی کند؛ حذف موقتی مواد محرک مثل شیر گاو، قهوه، شکلات، غذاهای تند یا نفاخ گاهی مفید است.

مصرف لبنیات گاوی یکی از عوامل تحریک رفلاکس در برخی نوزادان حساس است.

7- در نوزادان شیر خشکی

از شیر خشک ضد رفلاکس با نظر پزشک استفاده کنید. این شیرها غلیظ‌ترند و کمتر به مری برمی‌گردند.

دمای شیر و سوراخ شیشه باید مناسب باشد تا نوزاد هوا نبلعد.

8- بررسی علائم هشدار

اگر با وجود رعایت نکات بالا، رفلاکس همراه با موارد زیر باشد، باید حتماً پزشک متخصص اطفال یا گوارش اطفال نوزاد را معاینه کند:

• استفراغ شدید
• کاهش وزن یا رشد ناکافی
• وجود خون در استفراغ یا مدفوع
• بی‌قراری و امتناع از بلع شیر
• خس‌خس یا سرفه مداوم

رفلاکس نوزاد و وزن‌گیری ناکافی

رفلاکس نوزاد و وزن‌گیری ناکافی از مهم‌ترین نگرانی‌های والدین در ماه‌های اول زندگی است. در حالی ‌که رفلاکس فیزیولوژیک در بیشتر نوزادان طبیعی است و به‌ مرور برطرف می‌شود، گاهی شدت آن به حدی است که رشد و تغذیه نوزاد را تحت ‌تأثیر قرار می‌دهد.

چرا رفلاکس باعث وزن‌گیری کم می‌شود؟

در نوزادان مبتلا به رفلاکس شدید (به‌ ویژه نوع پاتولوژیک یا GERD):

بخشی از شیر خورده ‌شده به ‌دلیل برگشت مکرر به مری و استفراغ از بدن خارج می‌شود. نوزاد به‌ دلیل سوزش مری و ناراحتی پس از تغذیه، تمایل کمتری به بلع شیر دارد. درد و تحریک مری باعث گریه، بی‌قراری و امتناع از تغذیه می‌شود. در نتیجه، کالری دریافتی کاهش پیدا کرده و رشد جسمی کند می‌شود.

علائم رفلاکس نوزاد

علائم هشداردهنده‌ رفلاکس همراه با رشد ناکافی

اگر نوزاد علائم زیر را دارد، احتمال رفلاکس پاتولوژیک (GERD) بیشتر است:

• استفراغ مکرر
• عدم افزایش وزن یا کاهش وزن نسبت به منحنی رشد
• گریه و بی‌قراری هنگام یا بعد از شیر
• امتناع از بلع شیر یا مکیدن کوتاه‌ مدت
• وجود خون یا ماده زرد در استفراغ
• سرفه، خس‌خس، یا عفونت‌های تنفسی مکرر (به دلیل ورود شیر به مجاری تنفسی)

مطالب مشابه:

خونریزی گوارشی در کودکان؛ علت، علائم و راه‌های پیشگیری

در بارداری چی بخوریم؟

SIDS (سندرم مرگ ناگهانی نوزاد)

بررسی سلامت نوزاد

منبع: my.clevelandclinic

نحوه تعیین وقت مشاوره در آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا

نحوه ملاقات

حضوری: با مراجعه به آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا از خدمات مشاوره ژنتیک بهره‌مند شوید.

موقعیت آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا روی نقشه تهران

آزمایشگاه پاتوبیولوژی اوستا در تهران، واقع در خیابان ولیعصر – خیابان مطهری – نبش خیابان لارستان، آماده ارائه خدمات آزمایشگاهی تخصصی به ساکنین منطقه ۶ تهران و سایر نقاط شهر است.
این مرکز با استفاده از تجهیزات مدرن، دقت، سرعت و رضایت بیماران را در اولویت قرار داده است.