لیومیوسارکوم (LMS)
لیومیوسارکوم (LMS)
لیومیوسارکوم (LMS) نوعی سارکوم بافت نرم است که در عضلات صاف اندامهای توخالی (مانند مثانه، معده، رحم، روده یا رگهای خونی) ایجاد میشود. درمانها شامل جراحی، شیمیدرمانی، پرتودرمانی و درمان هدفمند است.
این سرطان به سرعت رشد میکند و میتواند در کمتر از یک ماه دو برابر شود. سلولهای سرطانی از طریق جریان خون حرکت میکنند و میتوانند به هر بافت نرمی در بدن گسترش یابند.
انواع لیومیوسارکوم (LMS)
سه زیرگروه لیومیوسارکوما وجود دارد:
1) لیومیوسارکوم بافت نرم سوماتیک: این نوع بر بافت همبند تأثیر میگذارد و شایعترین نوع لیومیوسارکوما است. لیومیوسارکوم رحمی یکی از نمونههای لیومیوسارکوم بافت نرم سوماتیک است.
2) لیومیوسارکوم پوستی یا زیرپوستی: این نوع شامل عضلات پیلوارکتور در پوست و چشمها میشود. عضلات پیلوارکتور باعث مورمور شدن پوست و گشاد شدن مردمک چشم میشوند.
3) لیومیوسارکوم با منشأ عروقی: این نوع در یک رگ خونی اصلی مانند شریانهای ریوی، ورید اجوف تحتانی یا شریانهای محیطی تشکیل میشود.
لیومیوسارکوما میتواند هر کسی را تحت تأثیر قرار دهد. اما بیشتر در زنان بالای ۵ سال شایع است.
علائم لیومیوسارکوم (LMS) چیست؟
علائم لیومیوسارکوما بسته به اندازه و محل تومور متفاوت است. برخی افراد در مراحل اولیه علائمی را تجربه نمیکنند، اما ممکن است با رشد تومور، علائم نیز ظاهر شوند، مانند:
- یک توده سفت و بدون درد
- نفخ شکم
- تب
- تهوع و استفراغ
- درد
- خستگی
- کاهش وزن
لیومیوسارکوما در دستگاه گوارش ممکن است باعث موارد زیر شود:
- درد شکم
- مدفوع سیاه (به دلیل وجود خون در مدفوع)
- عدم اشتها
- تهوع و استفراغ
لیومیوسارکوما رحم میتواند باعث موارد زیر شود:
- خونریزی غیرطبیعی رحم
- تکرر ادرار
- ترشحات واژن
چه عواملی باعث لیومیوسارکوم میشود؟
لیومیوسارکوم (LMS) میتواند ژنتیکی باشد، یا میتواند به این دلیل باشد که ژنها تغییر کردهاند و باعث میشوند سلولهای طبیعی از کنترل خارج شوند و به سلولهای سرطانی تبدیل شوند.
محققان ارتباطی بین سندرم LMS و این بیماریهای ژنتیکی یافتهاند:
- سندرم گاردنر
- سندرم گورلین
- رتینوبلاستومای ارثی
- سندرم لی-فرامنی
- نوروفیبروماتوز نوع ۱ (NF1)
- اسکلروز توبروس
- سندرم ورنر
تشخیص و آزمایشها
در ابتدا پزشک معاینه فیزیکی انجام میدهد و در مورد علائم بیمار سوال میکند. همچنین سابقه پزشکی، از جمله هرگونه بیماری قبلی یا فعلی را بررسی میکند.
پزشک آزمایشهای تصویربرداری را برای مشاهده داخل بدن و تعیین اندازه و محل تومور انجام میدهد. این آزمایشهای تصویربرداری ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- آنژیوگرافی
- اسکن توموگرافی کامپیوتری (سیتی اسکن)
- تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)
- اسکن PET
آزمایشات تکمیلی لیومیوسارکوما (LMS)
1. نمونهبرداری و بررسی پاتولوژیک:
- بیوپسی بافتی (Core Needle Biopsy یا جراحی)
- برداشت نمونه از توده برای تشخیص نوع دقیق سارکوم.
- آسیبشناسی با بررسی زیر میکروسکوپ
- تشخیص سلولهای دوکیشکل، غیرطبیعی و تقسیمات میتوزی متعدد
- بررسی میزان نکروز تومور
ایمونوهیستوشیمی (IHC):
برای تأیید منشأ عضله صاف و افتراق با سایر سارکومها:
- Desmin
- SMA (Smooth Muscle Actin)
- H-caldesmon
- گاهی: Ki-67 (برای بررسی میزان تکثیر سلولی)، p53، ER/PR (در لیومیوسارکوم رحم)
2. آزمایشات خونی:
CBC (شمارش کامل سلولهای خونی)
بررسی کمخونی، عفونت یا اثرات تومور بر مغز استخوان
آزمایش عملکرد کلیه و کبد (BUN، کراتینین، AST، ALT، ALP، بیلیروبین)
برای ارزیابی آمادگی بدن برای جراحی یا شیمیدرمانی و بررسی متاستاز
LDH (لاکتات دهیدروژناز)
در برخی بیماران به عنوان شاخص غیر اختصاصی بیماری فعال
4. ارزیابیهای تخصصی بسته به محل تومور:
اگر لیومیوسارکوما رحم باشد:
- سونوگرافی ترانس واژینال
- MRI لگن با گادولینیوم
- بررسی هورمونها (در برخی موارد): ER، PR برای انتخاب درمانهای هورمونی
اگر در اندامها یا بافتهای نرم باشد:
- MRI اندام برای ارزیابی وسعت و نفوذ تومور
- بررسی درگیری اعصاب یا عروق اطراف
5. بررسی مرحلهبندی بیماری (Staging):
بر اساس سیستم AJCC (TNM):
- T: اندازه و محل تومور اولیه
- N: درگیری غدد لنفاوی
- M: متاستاز دوردست (به ویژه ریه، کبد، مغز)
درمان
درمان لیومیوسارکوم (LMS) به محل و اندازه تومور بستگی دارد. گزینهها عبارتند از:
جراحی: هدف برداشتن کل تومور است تا سرطان عود نکند.
شیمی درمانی: پزشکان شیمی درمانی را زمانی توصیه میکنند که تومور بزرگ باشد یا سلولهای سرطانی به سایر قسمتهای بدن گسترش یافته باشند.
پرتودرمانی: پزشکان ممکن است قبل از جراحی برای کوچک کردن تومور یا بعد از جراحی برای از بین بردن سلولهای سرطانی باقی مانده از پرتودرمانی استفاده کنند.
درمان هدفمند: پزشکان ممکن است درمان هدفمند را به عنوان یک درمان مستقل یا در ترکیب با سایر درمانها توصیه کنند.
پیشگیری
جهت پیشگیری، میتوانید با اجتناب از عوامل خطر، در هر زمان ممکن، خطر ابتلا را کاهش دهید. عوامل خطر شناختهشده لیومیوسارکوما عبارتند از:
عفونتهای ویروسی خاص، مانند ویروس هرپس انسانی ۸ (HHV8)
قرار گرفتن در معرض اشعه
تاموکسیفن (که معمولاً برای درمان سرطان سینه استفاده میشود)
مطالب مشابه:
